GTA-Noord

Reisverslag GTA Noord

GrandeTraversata delle Alpi ( Passo Novena (Nufenenpass) – Susa).

Landen: Italië en een klein stukje Zwitserland

Streek: Piëmonte, Wallis

Traject:Nufenenpass (Passo Novena, Airolo, Zwitserland) – Susa (Italië)

Periode: 17/08/12 t/m 16/09/12

Reisgezelschap: solo

Openbaar vervoer:.

Heen: -Gent – Brussel (trein vakantietarief 7,50€)

             –Brussel – Parijs – Milaan (Eurolines 62€)

         – Milaan – Busstation (metro 1,50€)

          -Milaan – Bellinzona –Airolo (Trein 60€!!!!! )

          -Airolo – Nufenenpass (10,50 CHF)

Beter alternatief:

                     -Gent – Zaventem

                     -Zaventem – Milaan Malpensa (Brussels Airlines)

                     -Milaan Malpensa – Bellinzona –Airolo (Regionale trein S30 & S10-RE )

                     -Airolo – Nufenenpass (10,50 CHF)

 

 

Terug: -Meana di Susa – Torino (trein 4,30€)

             -Torino – Milaan (trein 11,20€)

             – Milaan – Busstation (metro 1,50€)

             – Milaan – Brussel (Eurolines 62€

             – Brussel – Gent (trein 10,30€)

Eventueel alternatief:

            -Meana di Susa – Torino (trein 4,30€)

            -Torino – Milaan (trein 11,20€)

            – Milaan – Milaan Malpensa (bussen elk uur, links naast het station op de Piazza Luigi di Savoia)

            – Milaan – Zaventem (Brussels Airlines)

            – Zaventem – Gent

Logies: Berghutten eigendom van de CAI (Club Alpino Italiano) (35 à 55€ HP ppn als lid van een bergsportvereniging op lager).

              Posto Tappa tot Hotels elders van 32 tot 60€ in kamer of op lager met HP.

              Zwitserland: 90 CHF voor 1p kamer met ontbijt:  

Reizen kost: 1l wijn: 6 à 10 € (Opgelet in Zwitsrland; 3 CHF voor 1dl!!!!!)

                     Spaghetti: 4 tot 8€

                     Pizza: 4,5 tot 10€ (Zwitserland 12 tot 20 CHF)

                     Mineraal water 1L: 1,50 à 2€

                     Twee hutten vermelden dat hun water niet voldoet aan de standaarden van de overheid om    als drinkwater bestempeld te mogen worden. In praktijk ga je er niet van dood of word je er zelfs niet ziek van.

Totaal reisbudget: 1400€

Betalingswijze: –    cash

         Bancontact (opgelet: slechts beschikbaar in de iets grotere plaatsen  in de valleien, zie reisverslag)

         Visa (opgelet, wordt moeilijk aanvaard, gezien de kleine bedragen.)

         Cash afhalen met Visa duur.

Reisliteratuur:

Een recente (2012) en uitgebreide uitgave bestaat er nu bij Rother: GTA Grande Traversata delle Alpi  (www.rother.de ) (met GPS-coördinaten en een tracklog voor de volledige hoofdroute.) Naar mijn mening op dit ogenblik de beste en vooral meest gedetailleerde gids. Geen enkel risico om te verdwalen. Gezien de wisselende kwaliteit van de markeringen op het terrein is dit soms geen overbodige luxe, voor wie niet graag extra kilometers maakt.

Stafkaart:

Enkel de getekende kaarten in het gidsje en de digitale reliëfkaarten in het toestel Garmin 62 ST GPS. Dit toestel kan 10.000 Tracklog points opslaan.

Internet:   www.gtaweb.de

www.grandetraversata.wordpress.com

http://www.klingenfuss.org/gta_nord.htm

www.via-alpina.org

                  www.ryanair.com

                  www.brusselsairlaines.com

                  www.b-rail.be

                  www.trenitalia.com

                  www.sbb.ch

                  www.cai.it

                  www.berghutten.be

                  www.meteoalpin.com

                  http://www.rifugiinpiemonte.it

 

                  

GrandeTraversata delle Alpi

( Passo Novena (Nufenenpass) – Susa).

Overzicht GTA Noord

Inleiding:

Daar waar München – Venetië een tocht betreft van 3 weken alpien en 1 week “vlak” met een totaal te overwinnen hoogteverschil van ca 25000 hoogtemeters en de E5 Oberstdorf  -Verona afklokt op ongeveer 21000 hoogtemeters, dien je er enkel voor het in dit verslag omschreven Noordelijke deel van de GTA (Passo Novena –Susa) 33000 hoogtemeters te overwinnen, en dat in een kleine 4 weken. Kort samengevat betekent dit meer dan 1000 hoogtemeter op en af per dag en dat 28 dagen aan één stuk.

Dat is veel. Dat is zeer veel. En dus komt het erop aan om de grenzen van je lichaam te kennen en deze vooral niet te overschrijden.

Belangrijk is dus om niet alleen je eigen lichaamsgewicht laag te houden, maar ook je rugzakgewicht zo veel mogelijk te beperken. Ken ook je materiaal: goede schoenen en vooral een paar stokken zijn onontbeerlijk.

Fysieke voorbereiding:

Hoe beter je fysieke conditie bij het vertrek, hoe groter de kans is, dat je van je reis zal kunnen genieten. Misschien heeft het bij mij met het toenemen der jaren te maken, maar ik geraak steeds meer overtuigd van de noodzaak van  een goede fysieke voorbereiding. Wandelen in de Ardennen is goed, maar het gevoel van een klim 2500m in combinatie met een afdaling van nog eens 1000m kan je er toch niet evenaren. Een bij de Klim- & Bergsportfederatie gewaardeerde kuitenbijter is het GR traject Bouillon-Vresse, waar je qua stijgings- en dalingsmeters en beetje in de buurt komt van de normale dagtrajecten.

In 2007 ben ik 10kg afgevallen, om de simpele reden dat je niet alleen elke kilo uitrusting die je meedraagt moet torsen, maar ook elke kilo overgewicht. En dus heb ik mijn BMI tot onder de 25 gebracht en die zal daar vanaf heden ook blijven.

Uitrusting en voeding:

Kledij op het lichaam:

– schoenen:

Voor langer tochten met een redelijke technische moeilijkheidgraad, maak ik heden meestal gebruik van een combinatie van 2 schoenen, namelijk:

  1.          Een paar approach schoenen type A (The North Face Hedgehog GTX XCR)
  2.          Een paar bergschoenen van het type C (La Sportiva Evo Trek) voorzien van een Vibram Mulaz zool. Deze heeft zeer goede contacteigenschappen op natte stenen, maar slijt wel snel, waardoor deze redelijk duur in het gebruik zijn.

– stel sokken: bij voorkeur 2 van goede kwaliteit (lusjesweefsel langs de binnenzijde en in materialen gaande van wol tot Coolmax)

– bermuda (mijn persoonlijke voorkeur, maar je wordt vreemd aangekeken. Nadeel: je hebt meer last van de soms weelderige plantengroei. Opletten voor brandnetels, berenklauw en teken)

– synthetisch ondergoed: slip (mijn voorkeur gaat naar de microvezel van Nur Die) en T-shirt met lange of korte mouwen ( te koop: soms in Aldi, altijd in Decathlon of de klassieke buitensportzaken)

– sporthemd met zonnefactor 30

– zonnehoedje (Decathlon, met zeer brede rand)

 

Kledij in de rugzak:

– zware fleece, liefst met windstopper (ook reeds te koop in Aldi)

– Gore-tex jas met kap of regenhoed (Outdoor Research). (Gore-tex geniet nog steeds de voorkeur, maar wie afgeschrikt wordt door de hoge aanschafprijs kan voor redelijke alternatieven terecht bij Decathlon)

– een zonnebril met hoge filteringgraad, zonnecrème (beschermingsfactor 20 of hoger) en eventueel lippenzalf met beschermingsfactor)

– reserve synthetisch sous-pull Patagonia en slip

– stel reserve sokken

– zomertrekkingbroek (Mammut met Schoeller Dryskin of Decathlon).

– stel lage wandelschoenen type A met Gore-tex tegen de regen en het natte gras (zie hoger)

 

Andere uitrusting:

– telescopische wandelstokken (ontlasten de knieën bij het dalen) Koop bij voorkeur stokken van de merken Leki, Komperdell of Decathlon als goedkoper alternatief. Besteed aandacht aan het materiaal van de handgrepen (geen hard plastic) en mijd vooral stokken met een gesp in de polslus. Bij langdurig gebruik gaat die gesp irriteren.

– rugzak van ca. 60 liter (Quecha Symbium 60 van Decathlon) Ondanks dat er bij die rugzak een regenhoes zit, steek ik toch nog altijd alles in plasticzakken gesloten met metaalclip. Kleine zaken en dagrantsoenen gaan in diepvrieszakken van Aldi.

– een zijde slaapzak (Sea to Summit)

– huttenslaapzak 10° (Decathlon, 2x gebruikt, gezien ik hem toch bij had, maar ik zou hem geen tweede keer meesleuren J)

– 1 handdoek van 50 x 30 cm, bij voorkeur in microvezel (droogt sneller en geeft minder geur af, wanneer hij niet goed gedroogd kan worden. Reeds verkrijgbaar bij Aldi) (Niet gebruikt, maar ik heb hem toch mee)

– 1 washandje met een klein busje douchezeep en shampoo, een reistandenborstel met kleine tube tandpasta (een bijna lege tube sparen voor op reis kan ook), een stick scheerzeep en wegwerpmesjes of reisscheerapparaat op batterijen.

– een paar pakjes papieren zakdoekjes, doet dubbel dienst als toiletpapier

–  bij voorkeur een drinkzak met slang met een gezamenlijke inhoud van 3 liter (Relatief veel drinkbakken voor vee onderweg, welke ook nog aangegeven zijn als GPS-waypoint, maar je hebt geen garanties inzake de kwaliteit van het water, en dan heb ik het vooral over fecale besmetting door vee L.)

– micro zak- of hoofdlamp om het toilet te vinden in het donker

– persoonlijke apotheek: rekverband, steriele doekjes, ontsmettingsmiddel, wondpleisters, schaartje, sporttape, Compeed, Ibuprofen, Dafalgan, Rinomar (tegen neusloop) Imodium (generisch: Loperadomine tegen diaree)

– reserve plasticzakken

– naald en draad

– tube handwaszeep (1 voor 2 personen)

– GSM (dekking niet overal verzekerd) of Thuraya satelliettelefoon voor wie het kan of wil betalen.

– oriëntatiemiddelen: stafkaarten (zie hoger), kompas en/of GPS.

Voeding:

Volgens de voedingsleer zou je voeding een verhouding van 15% proteïnen, 30% vet en 55% koolhydraten moeten bevatten Voor sommige sporten gaat men zelfs tot 70% koolhydraten.

Hou echter rekening met het feit dat vet meer calorieën bevat voor eenzelfde gewicht voeding.

Voor deze reis heb ik enkel maar wat reserve meegebracht vanuit België voor de eerste dagen. In praktijk is dit tot in Gondo (5 dagen). Bevoorrading is hier een relatief groot probleem, gezien de dorpswinkels soms een heel beperkt gamma hebben en je dus met het weinige wat er is tevreden zal moeten zijn.

Ik heb mij beperkt tot chocolade en koekjes, en indien ik vroeg aankwam een pasta in de hut, hotel of posto tappa.

 

Ikzelf weeg ca. 73 kg. Wie zwaarder is, zal in verhouding iets meer nodig hebben.

Een menu moet voldoende gevarieerd zijn en moet uiteraard voor jou aanvaardbaar zijn.

Weet echter dat ik thuis ook wel iets anders eet dan dit.

Veel sportvoeding vermeldt reeds de samenstelling. Indien je deze niet terugvindt op de verpakking, zal je gebruik moeten maken van een algemene lijst met de samenstelling van voedingsmiddelen. Die vind je terug in een boek over dieetleer in de bibliotheek of op het internet.  Als je weet dat 1gr proteïnen of eiwitten overeenkomt met 17 kJ of 4kcal, 1 gr vet met 38 kJ of 9 kcal en 1 gr koolhydraten met 17 kJ of 4 kcal, dan kan je zelf aan de slag.

Naam: Gr.: Proteïnen: Koolhydraten: Vet: KJ:
Muesli reep Aldi 75 5,2% 52,20% 9,00% 1313,25
Energie Bar 80 3,9% 56,72% 7,52% 1308,08
Chocolade noten 120 9,84% 41,72% 13,57% 1374,65
Snickers (Foré) 60 5,7% 34,80% 15,00% 1243,20
Totaal: 335 7,39% 56,75% 13,60% 5239,18

De chocolade is meestal van Ritter Sport (Makro). Alternatieven vind je ook bij Lidl of Aldi .

Energy Bars vind je soms bij Aldi, maar in elk geval vind je die van Isostar bij Makro of sportzaken. Foré (namaak Snickers) vind je bij Aldi. Koop harde Muesli repen en geen zachte, want daar blijft niet veel van over na een verblijf in je rugzak. Of je moet ze in een doos steken en dat weegt weer extra.

Reservatie van hutten, hotels en posto tappas:

Voor deze reis heb ik geen enkele overnachting vanuit België gereserveerd. Dat was maar goed ook, gezien ik de eerste vijf dagen met een dag achterstand en vanaf dag 20 met een dag voorsprong op mijn voorziene schema liep. Dit alles gebeurde buiten mijn wil om.

Ik heb in de meeste overnachtingsplaatsen gevraagd of ze naar de volgende overnachtingsplaats wilden bellen om mijn en de komst van mijn eventuele medereizigers aan te kondigen. Dat is prettig voor alle betrokken partijen. Op die manier kunnen ze zich voorbereiden op de komst van het juiste aantal reizigers. Volledigheidshalve geef ik de telefoonnummers vermeld in de Rother-gids op. Weet dat het in praktijk soms moeilijk is om vooral GSM nummers te bereiken, gezien wij een internationale verbinding moeten opbouwen.

Heenreis:

Toen ik mijn heenreis boekte bij Eurolines, heb ik duidelijk nagelaten een grondige studie te maken van de geografie van het vertrekpunt en de openbare verkeersmiddelen ter plaatse.

Ik boekte een reis op vrijdag. Op maandag, woensdag en vrijdag zijn er echter twee mogelijkheden om Milaan te bereiken: de eerste via Parijs, de tweede met transit via Zwitserland. Ik heb per ongeluk een bus via Parijs geboekt, en dat was een grote vergissing.

De bus kwam ruim 5 uur later toe dan ik voorzien had. Normaal bedraagt het verschil ca 2u, maar in juli en augustus bleek de bus ook nog te stoppen in Geneve, Chamonix, Aosta en Torino, waardoor het verschil opliep tot ruim 5u meer dan op de route via Zwitserland.

In Milaan kom je dan ook nog toe in een busstation dat zowat 7 km verwijderd is van het treinstation. Het is wel gelegen aan een gelijknamig metrostation Lampugnano. Vreemd genoeg ligt dit metrostation niet aan de Via Lampugnano, maar aan de Via Giullio Natta 15, ruim 500m van de Via Lampugnano.  Voor 1,50€ (reiskaartjesautomaat in elk station) bereik je het station van Milaan Centraal via de metrolijnen 1 & 3.

In het station van Milaan kocht ik een kaartje voor Airolo in Zwitserland. Dit kan niet aan de automaat, maar moet aan een bemand loket. Bleek dat de tweede klasse uitverkocht was, en dus was ik verplicht om een kaartje eerste klasse te kopen. Het blijkt een Zwitserse trein te zijn richting München, die dan ook nog besloot er de brui aan te geven in een van de eerste stations in Zwitserland. En dus dienden we over te stappen op een andere trein richting Bellinzona, vanwaar ik kon overstappen op een trein richting Sankt Gottardo en Airolo. Beide tickets kosten bijna 60€ of evenveel als de bus van Brussel naar Milaan.

Ik kwam aan in Airolo, bij het invallen van de duisternis, en dus zat er niets anders op dan een Hotel te zoeken in Airolo. Na zowat alle ander geprobeerd te hebben, kwam ik terecht in Hotel Albergo Motta ***, (Via San Gottardo, 6780 Airolo, TICINO, 091 869 22 11) alwaar ik 90 CHF betaalde voor een éénpersoonskamer met ontbijt. Ik at in Pizzeria Borelli, VIA SAN GOTTARDO, 6780 Airolo, TICINO, 091 869 18 61. Ik betaalde 16CHF voor de pizza en 3CHF voor 1dl wijn!!!!!

 

Dag 01 Alpe di Cruina – Rifugio Margaroli

16.9 km

+1420m

-1102m

6u45′

De volgende morgen nam ik na een stevig ontbijt om 08.15 de bus richting Nufenenpass. De bus vertrekt naast het station. Het betreft een kleine Zwitserse Postbus, genre Belbus in België. Hij vertrekt met wat vertraging en komt omstreeks 09.00u aan op Alpe di Cruina.

Wie met de eerste bus verder dan de Nufenenpass wil om eventueel rechtstreeks naar de Griespass te lopen dient dit telefonisch te reserveren. Bekijk daarvoor de uurregeling op de rechter gevel van het station of raadpleeg de uurregeling via www.sbb.ch .

Alpe di Cruina blijkt niet veel meer te zijn dan een bushalte en een parking voor personenauto’s langs de passweg. Je loopt de oprit van de parking op en gaat dan door het tunneltje onder de rijbaan. Het pad naar de Capanna Corno loopt eerst dalwaarts evenwijdig met de weg tot aan een brugje (GPS 0101) om dan naar rechts te draaien en de klim aan te vatten naar de  Capanna Corno Gries. Het pad is zeer goed gemarkeerd. Na 45’ kom je aan bij de hut Capanna Corno Gries Gries  (GPS 0102). Vanaf de hut loop je in dezelfde richting verder. Je stijgt langzaam tot aan een lang smal meer, welke op de digitale kaart van je Garmin GPS Recreational Map Europe v3 niet voorkomt, maar wel op de City Navigator Europe van hetzelfde merk. Je vindt hier ook de eerste splitsing (GPS 0103), alwaar je naar rechts richting Nufenenpass kan gaan. Je blijft echter de oever van het smalle meer volgen tot het einde ervan Hier vind je de vage Passo del Corno (GPS 0104). In de andere flank zie je reeds het vervolg van het pad.

Ofwel neem je een vaag pad dat je diagonaal in de richting van het pad aan de overzijde leidt, ofwel volg je de verse markeringen tot aan de wegwijzer en ga je hier naar links tot aan het pad dat je in de flank zag. Vanaf hier heb je een prachtig zicht op het Griessmeer, de gelijknamige gletsjer en de kaalheid van de Bättelmatthorn.

Het hoger genoemd pad leidt naar de Griespass (GPS 0105), een landschappelijk weinig uitgesproken pas, die de Zwitsers en de Italianen elk hun eigen plaats geven. Hier steek je de Zwitsers-Italiaanse grens over en dat merk je vooral aan de kwaliteit van de geverfde markeringen: in Zwitserland perfect, in Italië kunnen ze er net mee door. Je moet al onmiddellijk je GPS opzetten om zeker te zijn dat je wel de goede richting uitgaat. De kwaliteit van de wegwijzers laat hier ook te wensen over, maar het is mij opgevallen dat dit in andere grensgebieden ook wel eens het geval is L. Een vorm van nationalisme? Eenmaal je de juiste richting bepaald hebt, gaat het verder probleemloos tot op de Alpe Bettelsmatt (GPS 0107). Deze alm gaf zijn naam aan een plaatselijk beroemde kaas, die blijkbaar voldoende duur is om de kaasboer die van zijn alm komt te overvallen om de kaas te stelen!!!

Vanaf de alm zijn er twee mogelijkheden: ofwel volg je links de weg (stippellijn in de Rother gids) ofwel volg je het pad (volle lijn en GPS tracklog) dat wel wat last heeft van het lange gras, dat het pad moeilijker beloopbaar maakt. Bij slecht weer kies je voor de weg.

Ook het Lago di Morasco kan je langs de twee zijden ronden. Wie de weg op de linker oever nam, kan beter op dezelfde oever het meer ronden. Wie het pad nam, kan eventueel afsteken en via een vaag spoor afdalen naar de brug over de toevoerrivier en dan het meer langs de andere oever ronden. Deze zijde is iets avontuurlijker, maar je ziet hier zelfs ouders met kinderbuggy’s, die het meer ronden. Een wat krakkemikkige wegwijzer toont je het begin van het pad naar de Passo di Nifelgiu. Het pad zelf kan je al vanaf de overzijde van het meer waarnemen als een diagonale lijn in het groen.

De weelderige plantengroei wijst op een grote vochtigheid van de bodem. Men heeft hier veel werk gestoken in de heraanleg van het pad, maar toch heeft het water hier en daar nog de strijd gewonnen. Ter hoogte van de hoogtelijn van 2000m kom je uit op een beter en bredere weg, die je naar rechts volgt. Vanaf hier gaat het rustiger bergop tot aan de Alpe Nifelgiu (GPS 0107). Loop naar de hut zelf, dwars daar de beek en neem het pad op de linker oever, dat gemarkeerd is. Op de rechter oever loopt er ook een pad, maar dat is zeer onduidelijk.

Vlak voor de pas kom je in blokwerk terecht. Na de pas vind je weer een normaal pad dat echter last heeft van erosie. Aan de hut zorgen varkens dat het etensresten milieuvriendelijk worden opgeruimd.

Rifugio Margaroli (CAI) (GPS 0200):

Wandeltijd zonder rust: 6u45’ met rust: 7u15’ (eerste dag, en zeer heet weer)

3L water

 

Tel: +39/0324/63155

       +39/349/5795798

Open: midden juni tot eind september

www.rifugiomargaroli.it

 

H/P: 39€

1/4L rode wijn: 3€

Douche (lang): 2€

Totaal: 44€

 

Avondeten:

1°: Pasta of minestrone

2°: Pollenta met kaas en stoofvlees met wat groenten in de saus

3°: 2 koekjes

 

Kamer: 3 bedden, 3 hoog (alleen in de kamer), kussensloop en handdoek ter beschikking, lakenzak verplicht.

Water drinkbaar ondanks de borden, die zeggen dat dat niet zo is. Later leerde ik dat men verplicht is dat soort borden te plaatsen als het water niet volledig voldoet aan de eisen van de overheid en die worden elk jaar strenger.

Franse toiletten.

 

Dag 02 Rifugio Margaroli – Alpe Devero

13.8km

+481m

-1037m

4u30′

Je verlaat de hut en rondt het meer in tegenwijzerzin. Aan het einde van het meer ga je een beetje landinwaarts  richting Alpe Curzalma. Hier dwars je een beekje en vervolgens rond je terug het meer, om dan de definitieve klim naar de Colle Scatta Minoia (GPS 0201) aan te vatten. Net voor de pas vind je opnieuw blokwerk.

De afdaling richting Alpe Forne Inferiore (GPS 0202)is gemakkelijk. Vlak voor de Alpe vind je links van het pad een hutje. De almhut zelf staat rechts van het pad. Je komt uit op een zeer modderige verzamelplaats van koeien afgesloten door een schrikdraad. Deze rond je in wijzerzin om dan richting het brugje over de beek te lopen. Je dwarst het brugje en dan daal je de jeepweg af naar rechts (GPS 0203). Er staan hier borden, maar die staan los. Eigenlijk liggen ze meer tegen de berghelling. De jeepweg gaat steil bergaf. Wanneer de jeepweg vervaagt bij het begin van de boomgrens, tref je opnieuw verftekens aan, die je naar links van de weg en tenslotte links van een  heuvel leiden. De markeringen vind je hier met grote tussenafstanden, maar het pad zelf is wel duidelijk.

Uiteindelijk kom je uit aan een huisje op een grotere weg. Hier kom je uit op de rondweg rond het Lago di Devero. Bij mooi weer tref je hier veel dagjesmensen. Hier ga je naar links, dwz rechtdoor (GPS 0204). Je vindt hier geen wegwijzer. Die vind je wel 5 minuten verder. Bij mooi weer kan je afdalen naar de oever van het meer (GPS 0205).

Na een klim richting een passage van een steile rotsplaat, die beveiligd is met een omheining bestaande uit palen en staaldraad (voor de koeien, niet voor de toeristen 🙂  ) , verlaat je de brede weg voor een paadje links dat beter op gelijke hoogte blijft.

Aan de dam volg je het paadje rechtdoor, dat vervolgens uitkomt op een bredere weg. Deze volg je dan bergafwaarts tot Crampiolo (GPS 0206).

Crampiolo is een erg toeristische plek, waar door de Italianen veel gepicknickt wordt bij mooi weer. Je gaat de brug over en wat verder ga je naar rechts tussen 2 houten omheiningen. Het pad is aangeduid met het bordje “Winterpad” (GPS 0207). Het is wat aangenamer dan de grindweg naar Alpe Devero, die de meeste toeristen volgen. Op het einde, vlak voor de eerste huizen zijn de markeringen niet volledig eenduidig, maar instinctief loop je wel in de juiste richting. Daar waar het pad overgaat van een pad in een berijdbare grindweg, vind je een bordje naar rechts met de aanduiding van de CAI-hut 3’.

Rifugio Castiglioni (CAI) (GPS 0300):

Wandeltijd zonder rust: 4u30’ met rust: 5u00’

1L water

Tel: +39/0324/619126

       +39/333/3424904

Open: gans het jaar

www.alpedevero.it/castiglioni.htm   rifugiocai@alpedevero.it

 

H/P: 33€

1/4L rode wijn: 2€

1/2L rode wijn: 3,50€

Douche (onbeperkt, sleutel aan bar): 1,50€

Pasta ’s middags: 7,00€

Totaal: 47€

 

Avondeten:

1°: Pasta ragou (met vlees = Bolognaise)

2°: Pollenta en stoofvlees met wat groenten in de saus

3°: Appel of taart

 

Kamer: 3 bedden, 2 hoog (5 in de kamer), lakenzak verplicht.

Franse toiletten.

 

Dag 03 Alpe Devero – Alpe Veglia

12.4km

+1064m

-934m

5u30′

Vanaf de CAI-hut loop je terug naar de wegwijzer, waar je gisteren het pad verliet. Hier ga je naar rechts richting ‘centrum’. Je dwarst de brug en gaat hier naar rechts. Aan de eerstvolgende brug  vind je links de Atica Locanda Alpino (GPS 0301), een etablissement dat door Rother sterk wordt aangeprezen, maar in 2012 lag er plastic over het dak en zag het er niet er aantrekkelijk uit. Het is er bovendien duurder dan in de CAI-hut.

Hier ga je via de genoemde brug opnieuw over dezelfde rivier en vervolg je deze naar links. Je volgt de weg tot een gehucht aan de rand van de vlakte. Je volgt de weg niet rechts van de huizen, maar gaat tussen de huizen door. Daar vind je een pad dat zigzagt in de beboste flank van de berg.

Na 1 uur bereik je de eerste bewoonde almhut. Aan de tweede hut moet je opletten: ga rechts van een modderige verzamelplaats voor koeien, in de richting van een bord met parkinfo. Negeer de geschilderde pijl ‘Veglia’ op de rots. Deze stuurt je namelijk dwars door de modder.

Je stijgt langzaam tot je zicht krijgt op de pas. Je maakt een bocht door een kom in de rechter flank om op gelijke hoogte te blijven. En vervolgens gaat het in rechte lijn naar de Passo di Valtendra (GPS 0302).

Na de pas daal je af naar rechts. Op het laagste punt vind je een horizontale ketting, die vrij los hangt. Ik heb hem enkel gebruikt om een afstap van 50cm te beveiligen in een rotsachtig deel. Het overige deel tussen de twee passen werd volledig afgewerkt met de wandelstokken.

Het eerste deel van de afdaling verloopt door een rotsketel met vlakke grotere sneeuwresten (zelfs in de tweede helft van augustus). Dit levert weinig problemen op.

Vervolgens volgt er een steile afdaling in zigzag door een met gras begroeide kom. Hierna volgt er een vlak gedeelte tot aan een drinkbak. Na deze drinkbak vind je een splitsing (GPS 0303), waar je naar rechts gaat. Het duurt wat lang tot je een eerste verfteken vindt. Je daalt verder af door het bos tot aan een boerderij. Vlak ervoor dwars je een brug. Je loopt voorlangs de boerderij naar een tweede brug, die je ook dwarst om vervolgens naar links te gaan. Vervolgens daal je af op de rechter oever in de nabijheid van de beek tot je rechts afslaat bij GPS 0305. Wanneer je zicht hebt op de huizen van Alpe Veglia, vind je een bordje naar links dat een smal paadje aanduidt in de richting van de CAI-hut Citta di Arona. De hut is mooi gelegen in de flank net boven de vallei van Alpe Veglia.

Rifugio Citta di Arona (CAI) (GPS 0400):

Wandeltijd zonder rust: 5u30’ met rust: 6u00’

1,5L water

 

Tel: +39/0322/48080

Open: begin juni tot eind september

www.rifugiocaiveglia.it

 

H/P: 32€

1/2L rode wijn: 4€

Douche (munt 5’): 2€

Totaal: 48€

 

Avondeten:

1°: Pasta of minestrone

2°: Milanese (Wiener schnitzel) met aardappel in schil

 

Kamer: 1 bed, 2 hoog (alleen in de kamer), lakenzak verplicht.

Franse toiletten. Er wordt opvallend veel gekuist in deze hut, zowel sanitair als keuken.


Dag 04 Alpe Veglia – Gondo

15.4km

+860m

-1761m

6u00′

Vanaf de hut daal je via een paadje onderlangs de hut tot aan de bereidbare weg komende van het ‘centrum’ van Alpe Veglia. Je dwarst een eerste brug. Vlak voor de tweede brug verlaat ‘de echte GTA’ de rijweg naar links. Hij klimt omhoog om dan af te dalen, richting Varzo. Vanaf Varzo gaat het weer bergop richting Rifugio San Bernardo, via een tussenpas.

Rother kiest voor een variante via Gondo in Zwitserland. Hiertoe dwars je de tweede brug en vervolgens sla je af naar links. Iets verder passeer je een huis waar men souvenirs tracht te verkopen, maar hun hond is niet echt een uitnodiging om dit te doen. Je daalt af in een kloof en passeert een kapel. Na deze kapel is er een gebetoneerd steil stuk weg, waar je met een pick-up truck zelfs de haarspeldbochten niet in één keer kan ronden. Het verkeer op deze weg is voorbehouden aan bewoners en de uren waarop je omhoog of omlaag kan rijden zijn gereglementeerd.

Kort na dit stuk in beton, vind je de afslag van het Sentiero del Scinc. Het pad is erg smal en stijgt in het eerste deel sterk. Vervolgens volgt een tamelijk vlak deel om dan opnieuw te gaan stijgen naar een pasje. Vooral in de afdaling vind je een aantal kettingen, die meestal overbodig zijn, tenzij het nat is. Enkel bij een afstap op een rotspartij maakte ik feitelijk gebruik van de ketting. Van links komt er een vaag ongemarkeerd pad, dat vooral voor wandelaars uit de omgekeerde richting problemen kan opleveren. Verderop kom je op een beter pad richting een col, dat je naar links bergaf volgt. Bij GPS 0403 kom je uit op de brede weg vanuit het dal, die je naar rechts bergop volgt.

Met deze variant win je zowat een uur in vergelijking met de Rother route via het dal.

Tot aan GPS 0404 (bron) kan je maar best de weg blijven volgen en alle gemarkeerde afsteekjes negeren, want meestal zijn ze van een dusdanige (slechte) kwaliteit, dat je er geen tijdwinst mee boekt. De bron zelf vind je midden tussen de huizen. Je keert terug naar wat er rest van de weg. Bij een kruispunt van twee valleien gaat de Rother tracklog naar links. Een weinig hoger aan een wegwijzer met het opschrift F32 Alpe Camoscella 0u30’ en Iselle 3u45’, ga je naar rechts in de richting van deze pijl. De Passo del Gialit wordt totaal niet aangeduid. Na 10’ bereik je een Alpe op het einde van de voordien gebruikte weg, alwaar een almboerderij in opbouw is. Er loopt hier een kudde geiten rond.

Vanaf hier klim je naar de Passo del Gialit, via een nogal zwak gemarkeerd pad, om vandaar af te dalen naar de Alpe Camoscella. Hier vind je de eerste Zwitserse wegwijzers. Je volgt hier de richting Alpe Vallescia. Het pad is gemakkelijk te volgen. Het gaat wel heel veel op en af. In de vlakke gedeelten, is het pad enkel een spoor in het gras. Rond de almhut van Alpe Vallescia heb je veel last van koemest. Na de hut ga je omhoog naast een schrikdraad om de koeien uit de afgrond te houden. Het gaat verder op en af richting Alpe Corwetsch. Hier vind je de eerste wegwijzer richting Gondo (GPS 0406).

Je gaat al snel het bos in. Wat dieper zijn er twee wat moeilijkere passages door steenslaggoten. Vervolgens kom je aan een verlaten almhut, alwaar je haaks rechts gaat. Hier loop je langs de muur tot de bosrand, alwaar je terug tekens vindt. Dan volgt een tamelijk vlak deel door het bos. Je dwarst meerdere bruggen over stortregengoten. Verderop krijg je zicht op een ruïne van wat ooit een mooi huis met terras moet zijn geweest. Je vertrekt langs de linker kant van de woning en gaat dan tussen twee gebouwen door naar de rechter kant. Hier moet je jezelf een weg banen door de brandnetels en de zuring en diagonaal afdalen tot de bosrand. Vanaf hier daal je opnieuw steil af door het bos. Let op voor de kleine dennenappels, want die werken als Rolling Stones  onder de zolen van je schoenen. Het geluid van een bouwwerf in het dal stijgt op, en langzaam daal je tussen de steenslag weringen af tot aan een wegwijzer vlak naast de rijbaan. Hier ga je naar links door het bos en daal je af tot op het dak van een steenslaggalerij. Aan het einde ervan kom je uit op de rijbaan ter hoogte van een Shell tankstation met kleine winkel. Verderop is er nog een Agip tankstation met een nog iets grotere winkel. Dit zijn de enige twee bevoorradingspunten voor de komende dagen.

Gezien de Stockalperturm (GPS 0501) volzet was door een groep, diende ik uit te wijken naar Restaurant/Albergo Bellevue (GPS 0500).

Albergo Bellevue (GPS 0500):

Stockalperturm

Wandeltijd zonder rust: 6u00’ met rust: 6u30’

2L water

 

Tel: +41/(0)27/9791198

Simplonstrasse, 3901 Gondo Wallis, Zwitserland

Open: gans het jaar

eli.mon@hotmail.it

 

Kamer met ontbijt: 46CHF

1L bruisend water: 7,50CHF

Dagschotel: 18CHF

Totaal: 71,50CHF

 

Avondeten (tot 19.00u):

1°: Groene salade of heldere soep

2°: Kipfilet met champignonsaus, aardappel en courgette

Ontbijt: (vanaf 07.30u indien je het vraagt en de bus van 8.25u neemt naar Zwischbergen)

Zeer ruim: fruitsap, thee of koffie, brood, kaas, charcuterie, confituur

 

Kamer: 2 bedden met lavabo, wc en douche gemeenschappelijk.

Straatlawaai overdag, ’s nachts redelijk.

 

Bus naar Zwischbergen:

Elke dag om 08.25u en 10.00u mogelijk indien gereserveerd via +41/(0)79/7137002.

Vragen in het hotel is praktischer. Ikzelf sprak de chauffeur ’s avonds aan op de parking onder de Albergo. Prijs: 7,80CHF

 

Dag 05 Zwischbergen – Rif Alpe Laghetto

19.0km

+1871m

-697m

5u20′

Om 08.25u stond ik klaar voor vertrek aan het Zoll-gebouw. Een gele postbus, type belbus stopte netjes op tijd voor het douanegebouw. Ikzelf was de enige passagier die dag. De chauffeur zette me netjes af aan punt 4 op het kaartje in de Rother-gids, zijnde de brug over de rivier (GPS 0503).

Je klimt via het pad door het bos en dwarst daarbij meerdere malen de asfalt en later grindweg naar Alpe di Waira. Het begin van elk afsteekje is niet steeds goed aangeduid. Je moet dus goed uitkijken om ze te vinden en in sommige gevallen zelfs om ze te volgen, en dat is vrij on-Zwitsers. Uiteindelijk kom je op een horizontaal deel weg dat je in een kom volgt. Je loopt naast een bergrivier en ziet een paar almhutten. Vlak voor deze weg een haakse bocht maakt om de rivier te dwarsen, verlaat je de weg naar rechts. Iets hoger vind je de splitsing tussen de weg naar de Passo di Monscera en de Bochetta di Gattascosa (GPS0506).

Gezien ik mijn verloren eerste dag wou inhalen, koos ik voor de variante over de Passo di Monscera. Deze variante is volgens Rother korter, maar landschappelijk minder interessant. Het is juist dat er op de Passo di Monscera (GPS0507) een pyloon staat, maar je loopt reeds onder of nabij een hoogspanningslijn vanaf Zwischbergen. Als je enkel tot de Rifugio Gattascosa loopt zal het niet aankomen op dat uurtje extra, maar als je zoals ik nog wil doortrekken naar de Rifugio Alpe Laghetto, dan denk ik dat de keuze voor de Passo di Monscera voor de hand ligt.

Er bestaat nog een tweede mogelijkheid om door te lopen tot aan de Tschawiner See en vervolgens te klimmen naar de Passo di Oriaccia, om van daar af te dalen naar het gelijknamige meer en vervolgens via het pad D16 onderlangs de grenskam rechtstreeks door te steken naar de Rifugio Alpe Laghetto. Twee Zwitser, met fantastische merkuitrusting, maar met een fysieke conditie die niet meer aangepast was aan hun grootse plannen, zijn hier de weg kwijtgeraakt en dienden vervolgens terug te lopen, waardoor zij meerdere uren na mij in de Rifugio Alpe Laghetto aankwamen, ondanks het feit dat ze overnacht hadden in Zwischbergen.

Op de reeds genoemde splitsing tussen de weg naar de Passo di Monscera en de Bochetta di Gattascosa (GPS0506), ga je naar links. Je doorwaadt de beek en baant je vervolgens een weg door het lange gras tot op een bergweide. Hier volg je de linker rand tot je terug op de weg komt die je daarnet verliet. Je dwarst een tweede bergweide richting bosrand, waar je opnieuw een duidelijk en in 2012 gerenoveerd pad aantreft tot aan de Passo di Monscera (GPS0507).

Hier overschrijd je opnieuw de Zwitsers Italiaanse grens en dat merk je meteen. Een aanduiding naar de Rifugio Gattascosa zal je hier tevergeefs zoeken, ondanks het feit dat je er nauwelijks een kwartier van verwijdert bent.

Neem niet het pad dat links van het meer afdaalt in de vallei, maar neem een vager ongemarkeerd spoor voorlangs het meer. Dit pad daalt af richting een grindweg (GPS0508) die je naar rechts volgt richting Rifugio Gattascosa (GPS0509) (2u).

Deze hut is een typische bestemming voor dagwandelaars. Gezien ik een uitgebreid ontbijt genoten had in Gondo en ik nog niet echt hongerig was, besloot ik onmiddellijk door te lopen richting Rifugio San Bernardo.

Je dwarst het terras van de hut en vervolgens één van de twee brugjes over het beekje nabij de hut. Ze komen beiden uit op hetzelfde pad waarlangs je afdaalt richting Lago Ragozza, een aangename plek voor een picknick. Vanaf hier wordt het pad steniger en dus wat minder aangenaam om te bewandelen. Ook hier word je geconfronteerd met het zicht op de hoogspanningslijn, afkomstig van de Passo di Monscera. Lager gaat het pad door een plaatselijk drassige grasvlakte, om vervolgens weer het bos in te gaan. Het pad komt uit op een brede bosweg, die je naar links volgt tot aan de Rifugio San Bernardo (GPS0510). Hier bevindt zich een grote parking, wat meteen de populariteit verklaart. Tegenover de hut staat een gebouw met sanitair. De loslopende ezels weten de schaduw van het overstekend dak te appreciëren en dus zal je ze beleefd moeten vragen of ze eventjes opzij willen, gaan zodat je binnenkan in het gebouw 🙂 .

Je volgt de brede toegangsweg tussen de hut en het sanitairblok tot je aan de Kapel San Bernardo (GPS0511) (1u5’) komt. Hier gaat het grind over in asfalt en dat weet ook fietsers te bekoren.

Hier kom je ook terug samen met de officiële GTA. Als je met je aangezicht naar de kapel kijkt, neem je de bosweg links ervan. Vanaf hier volg je de aanduiding Campo 3u40’. Dat is namelijk de alm achter de Passo di Campo en dus ook voorbij de Rifugio Alpe Laghetto.

Je volgt hier afwisselend een weg of pad in de flank van de helling. Negeer elk pad dat je naar de vallei leidt. Kort na de tweede wegwijzer, gaat een gemarkeerd pad naar links. De GTA gaat echter rechts (=rechtdoor) via een weinig tot niet gemarkeerd pad. Aan de derde wegwijzer ga je ook rechtdoor. Al vroeg krijg je zicht op de vervallen stenen hutten op de Alpe Orriacia. Je loopt tussen deze hutten en vervolgens vat je de klim aan naar een groot kruisbeeld op een pasje. Hier vind je een wegwijzer met de aanduiding Alpe Laghetto. Linksonder zie je de Bivacco E Marigonda, een goed uitgeruste zelfverzorgingshut. Je volgt het pad in de rechter flank van de kom omhoog tot aan de Rifugio Alpe Laghetto. De hut zelf zie je pas op het laatste ogenblik.

Vlak voor de hut (2u15’) vind je een wegwijzer met een volledig verbleekte tekst naar de hoger vermelde Passo di Oriaccia. Ik vermoed dat de staat van de wegwijzer iets zegt over de staat van de eventuele markering van het pad 😦 .

 

Rifugio Alpe Laghetto/ Rifugio Arsago Serpio (CAI) (GPS0600):

Wandeltijd zonder rust: 5u20’ met rust: 5u45’

Zicht vanaf de hut richting dal na de regen 😦

1,5L water

 

Tel: +39/0347/0320298

www.caiarsago.org  info@caiarsago.org   (Rifugio Arsago Serpio)

 

H/P: 35€ (incl douche onbeperkt)

1L rode wijn: 7€

Kaas: 4€

Totaal: 46€

 

Avondeten:

1°: Minestrone

2°: Polenta en stoofvlees

3°: Kaas of taart (extra te betalen)

 

Kamer: typisch Lager met bedden soms 2 hoog (alleen in een afgesloten deel van het Lager), lakenzak verplicht.

Franse toiletten.

 

Dag 06 Rif Alpe Laghetto – Alpe Cheggio

9.2 km

+621m

-1219m

4u30′

 

Vanaf de hut loop je naar de vlaggenmast. Daar staat een wegwijzer (GPS0601). Je gaat hier niet over het brugje, maar je volgt de tekens naar rechts om dan iets verder de beek te dwarsen zonder brug. Verder gaat het probleemloos tot aan de Passo di Campo (GPS0602) (zelfs in de mist J).

Op de pas neem je niet het gemarkeerde naar rechts tussen de rotsen richting Laghi di Campo, maar het ongemarkeerde pad dat eerst naar links gaat, om vervolgens naar rechts te gaan onder het gemarkeerde pad. Het pad is redelijk goed te volgen, behalve op het einde ervan, vlak voor Campo (GPS0603). Hier vind je een wegwijzer, en vanaf hier is het pad bijgewerkt en probleemloos te volgen tot aan de Alpe Preia (GPS0604).

Je vindt hier ondergrondse stallen, maar het juiste pad vinden in de mist is heel wat moeilijker. De markeringen zijn zwak en er zijn meerdere veesporen. Ook de geplooide en onleesbare wegwijzer levert niet veel soelaas.

Als je net voorbij de gerestaureerde stal naar rechts kijkt, zie je links een kleine heuvel aan de rand van de weg. Rechts van deze heuvel zie je een klein pasje. Vanaf dit pasje is het pad veel duidelijker. Tot aan de Passo della Preia (GPS0605) ondervind je verder geen moeilijkheden.

Op de pas neem je niet de route links langs de graad, maar de goed gemarkeerde dalende route richting Alpe della Preia (GPS0606). Het pad naar rechts is aldaar afgesloten. Dus blijft enkel het pad naar links. Dit is vrij smal en erg overgroeid. Aan de Alpe Teste Inferiore, neem je niet het pad rechts naar de Alpe Gabbio, maar volg je de richting CSI in omgekeerde richting en ga je dus diagonaal door het kruid links in de richting van een andere paal, alwaar je opnieuw een pijltje CSI in de omgekeerde richting volgt. Verder is het pad wit/rood gemarkeerd. Het pad is opnieuw erg smal en sterk overgroeid. Bovendien bevind je je vaak in een steile helling. Je vindt hier erg veel frambozenstruiken, maar met het plukken ervan moet je erg voorzichtig zijn gezien de staat van het pad. Vooral als het geregend heeft is het pad erg glad. Aan je voeten ligt het Lago Alpe del Cavalli. Onderweg komt het pad dat op de Passo della Preia links langs de graad vertrok, terug bij de GTA. Deze variant die meer alpien is, is ook een half uur langer.

Je blijft lang op gelijke hoogte en daalt pas af als je je reeds boven de stuwmuur van het mee bevindt. Aan de wegwijzer aan de weg die van de stuwmuur komt, ga je naar links richting kerk. Net voorbij de kerk vind je de Albergo Alpino (GPS0608). Hier daal je tussen de huizen af in de richting van de Rifugio Citta di Novarra (GPS0700).

 

Rifugio Citta di Novarra (CAI) (GPS0700):

Wandeltijd zonder rust: 4u30’ met rust: 5u00’ (in dit geval is rust vooral de weg zoeken in de mist L.)

0,5L water wegens de mist.

 

Tel: +39/0324/575977

Open: 20 juni tot 1 oktober

www.rifugionovara.com

 

H/P: 35€, V/P: 45€

1/2L rode wijn: 3€

Douche (onbeperkt): 1€

Totaal: 49€

 

Avondeten:

1°: Minestrone of pasta

2°: Rosbief met aardappelen

3°: Dessert

 

Middageten:

1°: 1 kleine anti-pasta

2°: pasta met brood

3°: 1/4L wijn

 

Kamer: 1 bedden 2 hoog (alleen), lakenzak verplicht.

Franse toiletten.

 

Dag 07 Alpe Cheggio – Alb Loc. del Tiglio

17.9km

+1058m

-1977m

6u00′

Je loopt de voordeur van de hut uit en volgt de weg bergaf. Na het laatste huis vind je het begin van het pad bergaf. Het pad is plaatselijk omzoomd met lang gras, onkruid en bedekt met stenen die indien vochtig glad zijn.

Op een bepaald ogenblik kom je terug op de weg, om hem verderop opnieuw te verlaten. Uiteindelijk kom je aan bij de rand van Antronapaina. Je loopt in de richting van de kerk. Links vind je een winkeltje (GPS0701). Op het plein onderaan het dorp, vind je links naast de toeristische dienst een Bancontact (GPS0702). Aan het begin van de weg uit het dorp vind je tevens de bushalte (GPS0703).

Op maandag tot zaterdag rijdt om 07.00, 10.05 & 13.05 uur een bus naar Domodossola, die ook stopt in Prato en meer bepaald de eerste halte voorbij dit gehucht. De bus betreft een metaalgrijze bus, type belbus, van de firma Comazzibus. Als je opgeeft dat je naar de Rifugio Alpe  della Colma wil, dan weet de chauffeur waar hij je moet afzetten. Een buskaartje kost 1,50€. Voor die prijs kan je geen stuk van 6km hoofdzakelijk langs de weg lopen L.

Vanaf de halte (GPS0704) loop je nog ca 300m verder richting dal en Domodossola. Je passeer eerst links een voetbalveldje en wanneer je komst word waargenomen door meerdere honden aan de rechter kant van de straat, weet je dat je je bestemming hebt bereikt. Je moet namelijk net voorbij dit huis (asiel, kweker?) inslaan om het pad (GPS0705) naar de Rifugio Alpe della Colma te vinden.

Het pad naar de hut is zeer goed gemarkeerd en zeer goed onderhouden. Het eerste deel klimt heel erg bruut. Je passeert meerdere almen met gebouwen in variërende staat, alvorens aan de Rifugio (GPS0706) aan te komen.

De uitbaters van de rifugio willen je vooral niet stimuleren om verder te gaan L, want verdere aanduidingen zijn onduidelijk en schaars. Om de weg naar de Colma dei Prei (GPS0707) te vinden, dien je over het terras van de hut te lopen. Aan de andere zijde  van het terras (aan de keuken van de hut) vind je schuin links een tamelijk goed pad dat enkel gemarkeerd is met groene fluo merktekens, maar niet het gebruikelijke wit/rood. Na een vlak gedeelte, dat probleemloos te volgen is (zelfs in de mist J), vind je eindelijk terug een wegwijzer (GPS0708) om je te zeggen dat je in de goede richting loopt. Vanaf hier vat je de afdaling aan. Aanvankelijk is dit via een mooi pad in het bos.

Aan de eerste almhut (GPS0709) met koeien is het echter weer prijs. Wie goed naar het kaartje in de Rother-gids gekeken heeft was reeds gewaarschuwd L. Als je 2 varianten ziet, voorspelt dat meestal niet veel goeds. Vlak voor de hut vind je enkel houten pijltjes, maar niet de gebruikelijke wit/ rode borden. Het pad schijnt min of meer dood te lopen op de hut en de Rother tracklog biedt niet veel soelaas, want deze gaat dwars door een overgroeide weide met koeien. Langs de elektrische omheining van deze weide vind je het enige bruikbare spoor tot aan de steun van een materiaalkabelbaan (GPS0710). Daar ga je verticaal omlaag tot aan een bewoonde almboerderij (GPS0711) met honden aan de ketting. Hier vind je opnieuw een houten pijltje. Iets lager aan een ander gebouw, dat eerder een vakantiewoning lijkt, vind je opnieuw een pijltje naar links (GPS0712). Hier volg dan een horizontale traverse tot aan een ander groep gebouwtjes in natuursteen. Hier daal je schuin rechts af, alwaar je opnieuw een goed pad vindt tot aan een hut met kapel (GPS0713). Hier ben je terug op het oorspronkelijke Rother traject.

Je daalt af door het bos tot aan een eerste parkeerplaats, met een woning die in 2012 zwaar verbouwd werd. Rechts naast de woning is een pad, maar dit wijkt te veel af van de Rother tracklog. Neem hier gewoon de weg tot aan een lager gelegen parkeerplaats. Recht tegenover zie je het eindpunt van een materiaalkabelbaan (grote rubber band). Rechts naast deze steun vind je een wegwijzer en het begin van een pad. Het pad zelf is goed. Je loopt tot aan een wegwijzer. Hier volg je de niet met een pijl aangeduide richting (= rechtdoor) tot aan het gehucht Vigino.

Hier neem je links een trap omlaag. Je volg een traject tussen de huizen tot je op het einde van het gehucht aan twee woningen naast de gekanaliseerde bergbeek komt. Hier ga je over de brug rechts, terug naar de rijbaan. Je volgt de weg een stukje omlaag tot je links markeringen treft. Dit pad steekt de bochten van de weg af. De Rother tracklog doet dit niet.

Blijf afdalen tot op de hoofdweg in het dal (GPS0715). Hier ga je links tot aan de Albergo Locanda del Tiglio (GPS0800).

 

Albergo Locanda del Tiglio (GPS0800):

Wandeltijd zonder rust noch busrit: 6u00’ met rust en busrit: ca 7u00’

0,5L water wegens de mist en de regen.

 

Tel: +39/0324/81122

Nota: gezien de beperkte capaciteit, zeker laten reserveren vanuit Rifugio Citta di Novarra.

Nota: strategisch overnachtingpunt, tenzij je in een zelfverzorgingshut wil slapen.

Open: gans het jaar

www.albergolocandadeltiglio.it

 

H/P: 40€

 

Avondeten:

1°: Pizza naar keuze

2°: Dessert

 

Ontbijt:

1 croissant (verpakt), 1 broodje (30cm), confituur, koffie of thee (typisch Italiaans L )

 

Kamer: 1 met één vast bed en één plooibed, dat later verwijderd werd om te gebruiken in een andere kamer. Eigen douche en normaal toilet.

Dag 08 Alb Loc Tiglio – Campello Monti

15.8km

+1957m

-1175m

7u30′

Vanuit de Albergo Locanda del Tiglio (GPS0800), keer je terug op je stappen tot aan het punt waar je gisteren op de hoofdweg in het dal kwam (GPS0715). Hier ga je naar links de trap af en loop je naar de brug over de rivier aan de kerk. De kerk is werkelijk prachtig gelegen. Aan de overzijde ga je eerst naar links, om daar een muildierpad te vinden tot aan een asfaltwegje. Dit volg je naar links tot op het einde. Hier ga je de brug over en volg je rechts de grindweg langs de rivier. De weg wordt geleidelijk slechter. Vlak voor het einde ervan, neem je links een pad omhoog. Na de laatste brug over een zijrivier kom je aan een splitsing, alwaar je naar links gaat. Het pad gaat zigzag omhoog door het bos. Je passeert meerdere amhutten.

Vervolgens gaat het pad door een halfopen plek in het bos, die zoals gebruikelijk, naast drassig, sterk overgroeid is met kruid, waardoor je goed moet opletten op het pad. Na deze open plek dring je weer het bos in tot je dit definitief verlaat aan de boomgrens. Hier kom je weer aan een almhut met de gebruikelijke jungle van kruiden. Verderop krijg je te maken met zeer lang gras, wat op bepaalde plaatsen ook erg hinderlijk is. Opletten voor teken!

Verderop heeft men het pad verbreedt, waardoor de hinder van het lange gras minder is.

Je klimt tot het hoogste punt (ca 1600m) om vervolgens af te dalen naar de zelfverzorgingshut Rifugio Alpe del Lago (GPS0801) (3u30’).

 

Rifugio Alpe del Lago:

9 bedden met dekens, steeds open, fornuis op gas, houtvuur, (rommelig), waterkraan waar ook de kalveren aan komen drinken (hygiënisch?) De hut Bivacco Alpe Pian Lago ligt op 1u30’ en is duidelijk netter en beter uitgerust, behalve dekens.

Vanaf de Rifugio Alpe del Lago keer je terug op je stappen en ga je terug over het brugje. Vervolgens volg je een aanvankelijk zeer vaag, maar gemarkeerd pad links van de rivier, tot aan een kloof waar de rivier uitkomt. Hier klim je links van deze kloof de helling op. Boven kom je in een soort kom, met veel struikgewas, waardoor je goed moet opletten om het pad te volgen. Het verloop van het pad is erg grillig, en lang word je in spanning gehouden, naar welke pas het pad uiteindelijk zal leiden.  Het is niet een pas in de richting van waaruit de rivier komt, want die zijn veel te hoog, maar de linkse van twee lagere passen links van je.

Van op de pas op de graad zuidelijk van de Pizzo Camino (GPS0802) (45’) daalt het pad af langs de ander zijde van de graad, waarbij het eerst 250m naar links gaat om vervolgens onderlangs naar rechts te gaan en dan terug een stukje te klimmen om ten slotte definitief af te dalen naar de Bivacco Alpe Pian Lago (GPS0803)

 

Bivacco Alpe Pian Lago:

Veel mooiere zelfverzorgingshut dan de vorige. Deze is eigendom van de gemeente. Netter, beter uitgerust,gasfornuis en bruikbaar kookgerij, mooi terras, geen dekens, 6 slaapplaatsen. Hier lopen ezels in plaats van koeien 🙂.

Vanaf de hut loop je 750m bijna vlak in de flank om dan een haakse bocht te maken en te stijgen naar de kleine pas op de Oostgraad van de Punta dell’Usciolo. De pas is reeds zichtbaar vanaf de hut.

Van op deze eerste pas loop je horizontaal in de flank tot een tweede pas. Links heb je hier een uitkijkpunt. Aan de andere zijde van deze graad loop je naar rechts en blijf je ongeveer op gelijke hoogte tot je de kom bereikt. Je klimt naar een eerste pas. Vervolgens daal je licht af naar het meer, dat je langs links rondt. Bij GPS0805 vind je links de afslag naar het dal (San Guido & Forno). Hier moet je echter rechtdoor naar de echte Colle dell’Usciolo (GPS0806).

Vanaf de col daal je opnieuw af over een rug tussen 2 bergbeken. Vlak voor de samenkomst van deze beken vind je voor de tweede maal stallen en vooral vlak daarvoor een plek waar je letterlijk door de mest van schapen loopt. Na de stallen dwars je de beek links van je. Vervolgens daal je via de linker oever af, om na de samenkomst van alle beken deze te dwarsen naar de rechter oever. Vervolgens gaat het licht omhoog door een stukje bos, waarna je zicht krijgt op Capello Monti. Voor één keer daalt het pad niet recht af naar het dorp, maar ga je eerst diagonaal naar rechts om aldaar uit te komen op het pad (GPS0807) komende van de Bocchetta di Campello/Rimella.

Wie wil overnachten in de Posto Tappa moet hier 200m naar rechts, licht bergop tot aan een almhut (GPS0808), waar men de sleutel van de Posto Tappa heeft. Men vraagt een IK als borg voor de sleutel (15/p).

Posto Tappa Capello Monti:

2de verdieping van een oud school gebouw met winkeltje en vergaderzaal op het gelijkvloers. Zalmroze gebouw met groen luiken aan het speelplein. 7 stapelbedden 2 hoog, douche met warm water, lavabo, normaal WC, stoelen (alleen) (15€/p)

 

Restaurant/Pizzeria/Albergo net over de brug:

Pizza (alle soorten, houtoven): 6€ (Ik at er twee, maar geen voor- of nagerecht)

1/2L Rode wijn: 3€

 

Ontbijt: 7€ (vanaf 7u30)

Zeer ruim: 2 grote broodjes, 1 klein, 2 sneden hesp, 100 gr kaas, confituur, 2 thee

Je kan ook overnachten in de Abergo (18€/p), maar als er geen plaats is moet je terug omhoog lopen naar de alm achter de sleutel van de Post Tappa.

 

Dag 09 Campello Monti – Alpe Baranca

18.3km

+1612m

-1337m

6u45′

Na het ontbijt in de Albergo, loop je terug omhoog tot aan de almboerderij (GPS0807), waar je gisteren de sleutel van de Posto Tappa in ontvangst nam. Na het betalen van 15€ krijg je je IK terug en vat je verder de klim aan naar de Bocchetta di Campello/Rimella (GPS0902) (in de gids: Bocchetta di Campello, op de wegwijzers in Campello Monti: Bocchetta di Rimella).

De klim zelf is probleemloos en goed gemarkeerd. Net achter de pas vind je een zithoekje.

Alvorens de afdaling aan te vatten is het raadzaam om de GPS in te schakelen, indien je de kortste weg wil gebruiken. De aanvang van dit pad is namelijk niet duidelijk zichtbaar en al helemaal niet gemarkeerd. Het meest duidelijke spoor daalt af richting de Alpe di Pianello. Aldaar zou de Rifugio Borgomanero (CAI) moeten zijn, met een winterruimte die steeds toegankelijk is. De hut zelf was echter al gesloten volgens aanduidingen in het dal.

Vanaf Alpe di Pianello vind je een bredere weg, die terugkeert richting bergflank van de graad, waarin de Bocchetta di Campello/Rimella zich bevond. Hier vind je een bord (GPS0903) dat de Rifugio Borgomanero aangeeft en messing plaat met een schematische voorstelling van de paden aldaar. Vanaf hier gaat het probleemloos richting asfalt.

In de buurt van het asfalt had ik wel wat problemen met de GPS omdat deze een voorkeur heeft voor asfalt, daar waar ik die niet heb L. De wegwijzers (GPS0904) leiden je ook richting asfalt (links). Mogelijks moet je hier het licht stijgend pad volgen, maar dat was slecht aangeduid (rechts).

Ik nam dus het dalend pad, maar na een tijdje verlaat je dit weer via een pad naar links, aangeduid door plaatselijke bordjes GTA. Het leidt je via Sella en niet via Villa Superiore, waarna je de haarspeldbochten van de weg afsteekt, om uiteindelijk uit te komen aan de kerk van Rimella. Je gaat links van de kerk richting gemeentehuis. Hier daal je links voor het gebouw af om zo langs de Albergo Fontana (GPS0906) te passeren.

Vervolgens ga je naar links omlaag tot op het asfalt. Op het asfalt ga je rechts tot aan de eerste haarspeldbocht, alwaar je net voorbij een zijweg naar Pianello, een pad vindt ter hoogte van het eindpunt van 2 materiaalkabelbanen (GPS0907). Het pad daalt af tot aan de bedding van een riviertje om dan de klim aan te vatten richting La Res. In de dorpjes Roncaccio en Superiore, dien je wel goed op te letten, want het verschil tussen het pad en een private toegang tot een huisje is vaak niet erg groot. In Superiore passeer je langs een Rifugio (GPS0908), die bevoorraad wordt met een kabelbaan.

Vanaf hier volg je een mooi relatief vlak pad door het bos. Vlak voor La Res, loop je door een alm, waar het pad wat vervaagt. Je klimt tot de weg om deze kort te volgen naar links tot het einde. Hier vind je een bron. Je vindt hier tevens wegwijzers.

Het begin van het pad dat afdaalt van La Res (GPS0909)  is ook vaag, gezien het door een almweide verloopt. Eenmaal aan de boomgrens vind je weer een zeer duidelijk pad tot Belvedere. Vlak voor het gehucht ga je echter scherp rechts (GPS0910) .

Onderweg passeer je en waterverzamelpunt met een buis waar je water kan tappen (GPS0911).  Bij punt 5 (GPS0912) in de Rother gids ga je scherp links door het bos. De afslag is niet heel erg goed aangeduid en het vervolg van het pad is ook wat vaag tot je uitkomt op een bosweg, die verder afdaalt tot op een parking op het einde van een straat. Hier ga je rechts en neem je de dalende weg aangeduid als fietsroute (GPS0913).

Je passeert onderlangs het gehucht Bocco Superiore. Aan een huis, neem je niet de dalende weg voorlangs het huis, maar een weg op gelijke hoogte. Het pad wordt vager en heeft last van overgroeiend gras. Boven La Piana (GPS0914) vind je rode pijlen en vlekken die je leiden tot aan een dwarsweg achterlangs de huizen (GPS0915). Neem deze naar recht tot je uiteindelijk uitkomt op het asfalt (GPS0916). Vanaf hier kan je het niet meer vermijden tot het einde in Campo (GPS0918). Onderweg passeer je nog langs het gehucht Santa Maria (GPS0917), met een Posto Tappa die druk bezet was door low budget reizigers, maar niet door het klassieke GTA-publiek.

In Campo (GPS0918) vind je opnieuw wegwijzers en een pad naar de Alpe Baranca (1u).

Je negeert de eerste afslag naar links richting een metalen brugje, maar klimt langs dezelfde oever verder omhoog tot aan een buizenbrug (GPS0919), waar je bij mooi weer kan baden. Hier dwars je de rivier en blijf je verder langzaam klimmen tot aan de Alpe Baranca (GPS1000). De hut zelf ligt een beetje rechts van het pad naar de Colle Baranca. De mast met een Italiaanse vlag, die je langs het pad ziet wapperen, net voorbij Alpe Baranca, betreft een kapel.

 

Alpe Baranca (GPS0800):

Wandeltijd zonder rust: 6u45’ met rust: ca 7u15’

2,5L water (lang en warm).

 

Tel: +39/347/8659385

Open: half juni tot eind september

http://www.rifugioalpebaranca.com

 

H/P: 40€

1/2L Rode wijn: 5€

 

Avondeten:

1°: Anti-pasta (zeer ruime keuze)

2°: Pasta Ragou

3°: Konijn met sla

4°: Kaas (als er nog plaats is in je buik)

 

Ontbijt:

Toast, confituur, muesli, koffie of thee, geen kaas of vlees.

 

Kamer: 1 lager onder het dak. Eén douche en toilet. (Toevallig vrij druk door 2 families met kinderen en nog een koppel, bijna vol.. De zoon is met een trial moto naar boven gereden met een verse voorraad eten).

 

Dag 10 Alpe Baranca – Carcoforo

8.0 km

+655m

-911m

4u45′

Vanaf de hut loop je naar rechts langs de schrikdraad omhoog tot aan het hoofdpad naar de Colle Baranca (GPS1003). Je passeert eerst de vlaggenmast aan de kapel, alwaar het pad een zigzag naar links maakt. Vervolgens klim je verder omhoog langs de rivier tot aan de buizenbrug (GPS1001) net onder het meer. Vervolgens gaat het rechts van het meer tot aan de  

Colle Baranca (GPS1003) (45’). Vlak voor de pas passeer je een drassige plek, die als bron gemarkeerd staat.

Hier ga je tussen de huizen naar links. Je vindt hier een oude herberg met opschrift op de gevel, alwaar men in 2012 bezig was met de restauratie van het pand. Je passeert een drinkbak voor vee, en je volgt de weg tot je een wegwijzer tegenkomt, alwaar je de brede weg naar een (vervallen) huis naar rechts verlaat voor een pad, dat klimt. Het pad wordt soms wat vaag in de vlakke met gras bedekte delen, maar het is goed gemarkeerd. Via een tussenpasje klim je naar de Colle d’Egua (1u40’). Vanaf hier heb je, bij helder weer en als je vroeg genoeg bent, een prachtig zicht op de Monte Rosa groep.

Vanaf de Colle d’Egua (GPS 1005) neem je het gemarkeerde pad. Aan de eerste almhutten, neem je het dalen pad rechts, niet het horizontal pad. De GPS tracklog is hier wat onduidelijk. Je daalt verder to je aan een splitsing komt naar de Rifugio Boffalora (CAI). De GPS tracklog leidt je naar links, maar als je iets wil drinken of eten in de hut, kan je gerust de markeringen rechtdoor volgen. Beide varianten komen terug samen aan de almhutten net onder de Rifugio.

Onder de hut leidt het pad je richting een beekbedding, waar je zou moeten waden. Rechts van je zie je echter een brug (GPS 1007), die je kan gebruiken om de beek te dwarsen. Vanuit het dal staat deze beter aangegeven. Op een hoogte van ca 1500m passer je de Agriturismo Bruc (GPS 1008). Je kan er overnachten mits je dit op voorhand  aanvraagt (Tel nr. zie gids).

Bij het begin van het dorp, passeer je een GSM mast. Vervolgens ga je door het dorp, langs 2 kerken tot op het asfalt. Hier ga je links de brug over, waarna je op je rechterzijde Albergo Alpenrose (GPS 1100) (2u) treft.

 

Albergo Alpenrose (GPS 1100):

Wandeltijd zonder rust: 4u45’ met rust: ca 5u05’

1,0L water.

 

Tel: +39/0163/95646 of /95601

Open: begin juni tot eind september

 

H/P in gemeenschappelijke kamer: 44€, H/P in individuele kamer: 55€

1L Rode wijn: 8€

1/4L Rode wijn: 2€

Pasta ragou ’s middags: 8€

 

Avondeten: fenomenaal

 

Ontbijt: zeer ruim ontbijtbuffet

Meerdere soorten brood, toast, confituur kaas, hesp, muesli, koffie of thee, fruitsap, yoghurt.

 

Kamer: 2 gemeenschappelijke kamers met stapelbedden. Elk met douche en toilet. (met 3 in een kamer) Individuele kamer mogelijk tegen meerprijs.

 

2 Winkels: 1 (GPS1009) Openingstijden onvoorspelbaar

                   2 (GPS1101) Einde vakantie huizen, weg naar Colle del Termo (’s avonds open

                                         tot 19.00u)

 

Dag 11 Carcoforo – Rifugio Ferioli

12.4km

+1955m

-1221m

6u30′

Oorspronkelijk was ik slechts van plan om maar tot Rima te gaan. Maar gezien er ’s avonds en ’s nachts slecht weer voorspeld was, met regen de volgende morgen, ben ik nog doorgetrokken tot aan de Rifugio Ferioli met de gedachte dat ik liever afdaal in de regen of de sneeuw, dan er ook nog eens een klim bij te nemen. 

Ik heb het traject afgeklokt in 6u30’ zonder rust en 6u40’ met rust daar waar Rother 9u15’ opgeven en de borden van de Via Alpina 7u 45’. Ik ben aangekomen om 14.45u met een begin van regen, wat om 15.45u overgegaan is in een onweer met hagel, die op het terras van de hut bleef liggen.

Vanaf Albergo Alpenrose (GPS 1100) ga je naar links, terug de brug over. Vervolgens ga je rechtdoor en paseer je aan de linker kant een groep vakantiehuisjes. Op het einde hiervan vind je een winkel (GPS 1101, indicatief).

Je blijft de weg volgen. Eerst heb je een afslag naar links (GPS 1102). Vervolgens ga je verder tot na de tweede brug, waar de weg min of meer doodloopt. Hier ga je rechts omhoog. Hogerop vind je een pijl met GTA tussen de huizen. Verder verloopt het pad vrij probleemloos, behalve in de kom onder de Colle Terme. In het steenslagveld aldaar, dien je goed op te letten om het pad te onderscheiden. De markeringen zijn hier niet zo goed, en van bovenaf is het pad beter zichtbaar.

Vanaf de Colle Terme (GPS 1104) heb je opnieuw een gedeeltelijk zicht op de Monte Rosa.

In de afdaling volg je het pad, dat met houten balken verstevigd is tegen de erosie door water en de koeien. De afdaling is lang, maar niet zo lastig voor de knieën. Aan een almhut tref je blaffende honden aan de leiband. Je daalt verder af door de almweide en vervolgens door het bos tot de samenkomst met een tweede pad. Je vindt hier geen enkele aanduiding. Je daalt verder af tot aan het dorp en dan daal je steeds rechtdoor af door het dorp, alwaar je passeert langs het plaatselijk museum voor gipsmarmer (GPS 1106) (Museo Gipsoteca Pietro Della Vedova).

Op het einde van het dorp, passeer je langs het restaurant Grillo Brillo (GPS 1107), alwaar je je moet aanmelden voor de Posto Tappa indien je in Rima wenst te over nachten.

Net voorbij Grillo Brillo (GPS 1107) neem je de eerste straat rechts richting Rifugio Ferioli. Je loopt tussen en vooral achterlangs de huizen en dan ga je links over een brugje. Vervolgens gaat het tussen vakantiehuisjes omhoog tot aan een splitsing bij een groot infopaneel. Hier ga je links richting Rifugio Ferioli. Het betreft een goed pad; Hogerop vind je opnieuw een splitsing, met een grote wegwijzer links. Rechts vind je een klein pijltje dat je omhoog naar de Rifugio Ferioli leidt.

Verder gaat het vrij probleemloos omhoog langs 2 almhutten tot aan de pas (Colle Mud) (GPS1109)

Vanaf de pas daal je af via het pad 8. Vervolgens is er een splitsing, alwaar je naar rechts gaat, indien je de Rifugio Ferioli wenst aan te doen.

Bij aankomst op de Colle Mud begon het te lichtjes regenen Een uur later ging dit over in een volwaardige hagelbui. Na de hagelbui zijn er nog twee dagwandelaars afgedaald naar Alagna, waardoor ik enige gast was die avond.

 

Rifugio Ferioli (CAI) (GPS1200):

Wandeltijd zonder rust: 6u30’ met rust: ca 6u40’

1,5L water.

 

Tel: +39/0163/91207

Tel: +39/334/5631105

Open: eind juni tot eind augustus, daarbuiten enkel weekend

 

H/P: 29€

1/4L Rode wijn: 2€

Totaal: 31€ (Al de rest op het huis)

Nota: gezien ik enige gast was, at ik samen met de crew van 4 man in de keuken.

 

Avondeten:

Happy hour 🙂 : 2 karaften wijn met kaas en salami, gerookte hesp, vet

1°: Anti-pasta

Terras na de hagelbui 😦 .

2°: Pasta ragou

3°: Polenta ragou

4°: Taart

5°: Koffie met schnaps.

 

Ontbijt:

Toast, confituur, koffie of thee, geen kaas of vlees.

 

Kamer: volledige lager voor mij alleen

 

Nota: de aanvoer van brood en taart gebeurt te voet. Al het overige wordt per helikopter aangevoerd.

 

De hut betreft een vrij eenvoudige en kleine hut. Eten doe je bij goed weer op het ruime terras, en bij slecht weer boven de keuken. Er is een goederenlift vanuit de keuken en een trapladder voor de bediening. Slapen doe je in het hutje ernaast. In nog een ander hutje vind je één douche en 2 Franse toiletten.

 

Dag 12 Rif Ferioli -St’Anton di Val Vogna

11.5km

+270m

-1121m

3u15′

Toen ik na het ontbijt uit de hut vertrok, sneeuwde het licht, maar nog niet in die mate dat dat erg hinderlijk was. Lager in het dal ging de sneeuw over in felle, niet aflatende regen en een donderslag.

Je verlaat de hut (GPS1200) naar rechts onder, om via de landingsplaats voor de helikopter te passeren. Vervolgens gaat het pad naar links onderlangs de hut om dan langzaam af te dalen. Bij (GPS1201) komt het pad van de hut samen met het pad dat rechtstreeks van de Colle Mud komt.

Zowel aan de eerste als de tweede alm blijf je dicht bij de rivier links van je. Eenmaal in het bos vind je eerst rode aanduidingen. Later kom je uit op een splitsing, alwaar je verder naar rechts afdaalt. De tekens zijn hier wit/rood/wit. Het nummer van het pad is 8. Je komt aan een stuk pad waar men trappen gemaakt heeft door stenen mooi te stapelen.

Bij het naderen van Pedemonte kan je op verschillende plaatsen de rivier oversteken. Het eenvoudigste is om op de linker oever te blijven. Je loopt via het asfalt door het dorp en passeert een kerk met mooie fresco’s op de voorgevel (foto pag 83 Rother). De winkel welke zich op GPS1202 zou moeten bevinden is mij niet opgevallen, maar het was dan ook aan het regenen. Om die reden volgde ik het asfalt, dwarste de brug en liep langs de weg naar Alagna.

Je passeert de rotonde en loopt door het volledige dorp, tot de weg een knik naar rechts maakt. Hier ga je naar links tot aan de ringweg langs de rivier. Hier dwars je de weg en vervolgens ook de rivier, om aan de overzijde naar rechts te gaan stroomafwaarts. Bij regenweer is de weg op een aantal plaatsen drassig. De weg verwijdert zich van de rivierdijk. Aan de volgende brug dwars je opnieuw de rivier. Je dwarst ook de rijbaan en gaat schuin links omhoog via een autovrij stuk asfalt, dat uitkomt op de “hoofdweg” naar Sant’Antonio di Val Vogna. De GPS maakt hier een ommetje via de horizontale weg door het centrum van Riva Valdobbia, en meer bepaald langs de kerk met fresco’s (zie foto pag 86 Rother). Je kan ook de onmiddellijk de stijgende weg nemen naar Sant’Antonio di Val Vogna.

Voorbij het laatst huis vind je links een vaag spoor omhoog door het gras. In het bos wordt de weg duidelijker. De weg is vrij stijl en komt terug uit op het asfalt. Je volgt het naar links tot aan de haarspeldbocht, alwaar je nogmaals een stukje pad vindt (Alta via). Maar wanneer je hier terug op het asfalt uitkomt is het definitief gedaan en rest je niets anders dan asfalt.

Gezien de regen was er zeer weinig verkeer en al zeker geen kandidaten om je een lift te geven. Het asfalt houdt op op het pleintje in Sant’Antonio di Val Vogna met links de Rifugio en recht voor je het kerkje (foto pag 84 Rother) (GPS1300).

 

Rifugio di Sant’Antonio di Val Vogna (GPS 1300):

Wandeltijd zonder rust: 3u15’ met rust: geen sprake van wegens de regen 😦 .

0,0L water (wegens de regen).

 

Tel: +39/0163/91918

       +39/347/3368950

Open: gans het jaar.

 

H/P in Lager: 35€, zeer beperkte capaciteit qua kamers (ik heb er slechts één tweepersoonskamer gezien)

1/2L Rode wijn: 4,50€

1/4L Rode wijn: 3,50€

 

Middageten:

1° :Huisgemaakte ravioli met brood: 4€

2° :Konijn met aardappelen: 12€

 

Avondeten:

1°: Minestrone

2°: Varkenslapje met sla

3°: 2 Nectarines

 

Druk restaurant, zowel ’s middags als ’s avonds (zondag)

 

Ontbijt:

Brood, toast, confituur, koffie of thee.

 

Lager onder dak: minimale scheiding door tussenschotten, deels stapelbedden en gewone bedden. Douche en toilet. (alleen op het Lager)

 

Dag 13 Sant’Antonio  – Rifugio Rivetti

14.6km

+1315m

-478m

5u15′

Je verlaat de Albergo naar links en volgt de grindweg in het verlengde van het asfalt tot je vlak voor een kleine waterkrachtcentrale de weg verlaat via een pad dat rechts omhoog verder gaat. Aan de waterkrachtcentrale houdt de weg effectief op. Vervolgens volg je het brede pad tot aan de Napoleontische brug. Onmiddellijk na deze brug over een zijrivier vind je een wegwijzer en ga je naar links via een houten brug over de hoofdrivier (GPS1301). Je volgt deze verder stroomopwaarts en passeert veel verlaten almen. Bij GPS1302 dwars je opnieuw de hoofdrivier. De wegvoering is hier zeer moeilijk, omwille van enerzijds het landschap zelf en anderzijds de aanwezigheid van koeien en hun vlaaien. Het pad wordt verduidelijkt door vaak kleine cairnes en weinig recent opgefriste verftekens, die bovendien aangebracht zijn op grote tussenafstanden. Opletten is hier dus absoluut noodzakelijk.

Aan de Alpe Maccagno (GPS1303) vind je twee herders, die eruit zien als linkse intellectuelen, en dan ook naast Italiaans, Engels spreken. Verder lopen hier zeker vijf honden los, die nog hun onderlinge machtsverhoudingen moeten bepalen, wat leidt tot onderlinge gevechten. Die honden zijn er uiteraard om de koeien bijeen te drijven. En wie koeien zegt, zegt ook minstens één stier… die je onvriendelijk aankijkt.

Vlak voor de hut, moet je een rivier dwarsen via de hoge stenen. Het pad leid je tot vlak bij de hut, om vervolgens weer ervan weg te lopen en onmiddellijk terug dezelfde rivier te dwarsen, via alweer wat hoge stenen. Je loopt langs de rechter zijde van het meer aan de Alpe Maccagno. Vervolgens keer je terug naar de hoofdrivier om deze te dwarsen nabij GPS1304. Daarna gaat het omhoog naar het Lago Nero. Ook hier tref je weer koeien. Vanaf hier is het pad beter gemarkeerd en gaat het deels via blokwerk omhoog tot aan de Passo del Maccagno (GPS1305).

De afdaling is zeer steil. Het eerste deel daal je af langs een rotsachtige passage, alwaar je je handen dient te gebruiken voor een grote afstap. Daarna gaat het over in een grashelling, met steen, aarde en gras. De markeringen zijn hier geel. Je ziet reeds het pad naar de volgende pas. Midden in de kom vind je een wegwijzer aan een reuze cairne (GPS1306). Vanaf hier loop je ook op de Alta Via 1.

Na de tweede pas Colle Lazoney (GPS1307) is het terrein opnieuw rotsachtig. De markering is hier zeer goed. Je loopt hier door blokwerk, met meestal vlakke stapstenen. Aan de laatste wegwijzer voor de derde pas gaat de Alta Via 1 naar rechts. De Colla della Mologna Grande (GPS1308) is 15’ rechtdoor vanaf hier. Je herkent de pas aan de Tibetaanse wimpels. Vanaf de pas zie je de hut liggen. Onderweg vind je nog veel blokwerk, met meestal vlakke stapstenen. De ingang van de hut vind je rechtsom (links is de keuken).

 

Rifugio Rivetti  (GPS 1400):

Wandeltijd zonder rust: 5u15’ met rust, 5u30’.

0,5L water (mistig).

 

Tel: +39/015/2476141

Open: midden juni tot midden september.

 

H/P in Lager: 36€ 

1/4L Rode wijn: 2,50€

Pasta: 4€ (s middags)

 

Avondeten:

1°: Pizza

2°: Kip met rijst

3°: Pannenkoeken

 

Ontbijt: vanaf 8u

Grote kan thee of koffie, muesli, zeer droog brood me confituur

 

Kamer van 4 alleen, één gemeenschappelijke douche naast Frans toilet in één ruimte, weinig aantrekkelijk sanitair dus (douche 2€)

 

Nota: ik was dus de enige echte gast, de overigen waren vriendjes van de dochters, die helpen in de hut. Gezien het slechte weer kropen deze laatsten terug in hun bed na mijn vertrek.

 

Dag 14 Rifugio Rivetti – Rif Savoia

20.1km

+1108m

-1412m

8u00′

De afdaling in een licht besneeuwd landschap verloopt probleemloos tot aan de eerste almhut. Vanaf hier vind je een muildier- en veeweg aangelegd met kinderkopjes. Het is zeer lastig lopen tot in Piedicavallo, enerzijds omdat de kinderkoppen sowieso al lastig zijn voor de voeten. Anderzijds waren de stenen nat door de regen en dus ook glad. In Piedicavallo zou volgens Rother een winkel (GPS 1403) moeten zijn. Ik heb die niet opgemerkt, mogelijks door de regen.

Aan het einde van het pad kom je uit op de hoofdweg in het dorp. Rechts zie je een brug.

Gezien ik sowieso al niet van plan was om de omweg te maken langs de Madonna della Neve en gezien het daarenboven nog stevig regende, ben ik hier gewoon naar links afgedaald langs de weg tot in Rosazza. Ook hier is er volgens Rother een winkel (GPS 1404), maar ook die heb ik mogelijks om de zelfde reden niet opgemerkt.

Je loopt door het dorp van Rosazza en op het einde ervan neem je de goed aangeduide afslag naar Santuario San Giovanni. Je volgt het asfalt tot het begin van het gehucht Jondini. Hier vind je een wegwijzer naar Santuario San Giovanni. Je loopt tussen de huizen van het dorp door en op het einde ervan loop je in de richting van een brug, die je dwarst. Aan de overzijde ga je naar links langs de rivier en een weinig verder kom je aan een splitsing tussen een stijgende en een dalende weg. Je vindt hier geen enkele aanduiding, maar logischerwijs neem je hier de stijgende weg door het bos. De weg blijft meestal in de buurt van de rijbaan. Meestal is de historisch weg relatief breed, behalve op één plaats, waar hij gedeeltelijk ingenomen werd door de helling van de rijbaan hogerop de helling. Je passeert 2 kapellen. Vlak voor het Santuario (GPS 1407) kom je terug op het asfalt.

Je gaar rechtsom het Santuario en aan de achterzijde neem je de meest stijgende weg. Deze volg je tot je in een haarspeldbocht een groot gebouw (gewezen hotel?) treft. Hier vind je een wegwijzer (GPS1408) en een aanduiding GTA. Neem hier de met gras begroeide weg onderlangs het gebouw.Bij GPS1409 vind je de splitsing tussen de lage variant, die rond de berg gaat (links afslaan, beschreven in Rother) en de hoge variant, die over de berg gaat (tracklog door mij opgenomen).

Wie over de berg wil, slaat hier dus niet links af, maar volgt dezelfde richting en gaat via een brede bosweg omhoog tot je terug op het asfalt uitkomt (GPS1410). Hier ga je naar links omhoog. Verderop vind je nog 2 afsteekjes van het asfalt, die heel erg steil zijn. Dan volgt er een langere afsteek, waarbij je terug aan de weg komt (GPS1411) op de grens van de bomenlijn. Links langs de weg vind je Locanda della Galleria Rosazza. Het pad dwarst echter de weg en klimt omhoog in de flank in de richting van een stenen stal (GPS1412). Vanaf deze stal zie je een bijna horizontale weg richting pas. Blijf een beetje uit de buurt van de stal, want als de herder en zijn geiten thuis zijn, durven de honden agressief uit de hoek komen.

Eenmaal op de Colle della Colma (GPS1414), heb je zicht op de Santuario di Ororpa.

Je daalt de pas af naar rechts. Het parcours was in 2012 nog niet volledig duidelijk. In het bos vond ik een splitsing, waar een nieuwe metalen paal voor wegwijzers stond, echter zonder de wegwijzers zelf. Hopelijk brengt de toekomst beterschap.

Uiteindelijk kwam ik uit op de asfaltweg komende van de Locanda della Galleria Rosazza. Je volgt deze bergafwaarts tot je aan een brede bosweg komt die afgesloten is met een ketting.

Wie nog de energie heeft om te voet naar de Rifugio Savoia te gaan, slaat hier deze weg in en spaart zo een aantal meters stijgen.

Wie liever met de kabelbaan neemt, dient verder af te dalen tot het Santuario di Ororpa zelf, om alhier wat hoger het dalstation van de kabelbaan te vinden.

Het bergstation dat je vanuit Santuario di Ororpa ziet is niet dat van de Rifugio Savoia, noch dat van Capana Renata, maar het reeds 40 jaar verlaten Bergstation op de Monte Mucrone.

Als de bovenzijde van de berg wat wit ziet, is dat wel belangrijk om weten 🙂.

Je volgt de weg achter de ketting omhoog. Eerst komt er van links een pad bij dat van het Santuario di Ororpa komt (GPS1415). Wat verder vind je een geel gemarkeerd pad, aangeduid als Oropo Verticale. Gezien alles nat was, ben ik niet gaan kijken wat dat juist betekende.

Wat verder dwarst de weg een bij regen tamelijk brede beek via de hoge stenen. Net daar voorbij verlaat je de brede weg, die plaatselijk in zeer slechte toestand is voor een behoorlijk goed pad dat in zigzag de flank beklimt tot aan de Rifugio Rosazza /Mucrone (GPS1416). Dit is geen CAI hut, zoals beweerd wordt in de Rother gids. De binnenzijde komt wat primitief over, en de Rifugio Savoia is zeker een betere plek om te overnachten.

Vanaf de Rifugio Rosazza klim je nog wat verder hoger tot aan het eindstation van de kabelbaan, om dan horizontaal tot aan de Rifugio Savoia (GPS1500)  te gaan.

 

Rifugio Savoia (GPS1500):

Wandeltijd zonder rust: 8u00’ met rust, 8u30’

1,0L water (regenweer).

 

Tel: +39/015/8495131

Open: begin juli tot begin september.

www.rifugiosavoia.it   rifugiosavoia@gmail.com

 

H/P in kamer: 39€ 

1/2L Rode wijn: 3,00€

Bar: 2€ ?

 

Avondeten (19.30u):

1°: Anti-pasta

2°: Pasta

3°: Gegrild vlees met groenten

4°: Taart met thee of koffie

 

Ontbijt: vanaf 7.30u

Vers croissants brood, confituur, choco, honing, thee of koffie

 

Kamer van 4 (alleen) met douche en toilet op de kamer, geen lakens, eigen lakenzak te gebruiken, maar met wel handdoeken van de hut. 

 

Nota: ik was dus de enige echte gast, en dus at ik samen met de uitbater en de kok en de liftbediende aan één tafel. Alleen reizen… het heeft soms zijn voordelen.

 

Dag 15 Rifugio Savoia – Trovinasse

12.8km

+885m

-1282m

6u30′

Je verlaat de Rifugio Savoia via de voordeur en gaat dan naar links tot aan de wegwijzer. Hier ga je opnieuw links via de brede weg naar het Lago di Mucrone. Omwille van de sneeuw die hier de dag voordien gevallen was, was de weg zelf ook veranderd in een ondiepe beek. Verderop daalt deze weg af naar het dal. Dit is de weg die je gisteren tijdens de klim kon zien aan de overzijde van de vallei. Je verlaat deze weg echter aan een wegwijzer (GPS1501) naar recht, net voorbij een zijbeek. Eerst passeer je het Lago di Mucrone, alwaar je een vlot in het meer aantreft. Bij mooi weer in het weekend komt hier een violist op dit podium spelen. Voor mij alleen is hij niet gekomen 😦 .

Het pad naar de pas is heraangelegd met balken die de erosie op de afsteekjes moet tegengaan, maar eigenlijk promoten ze daarmee het gebruik van de afsteekjes in plaats van het oorspronkelijke pad.

Net voorbij de Bocchetta del Lago (GPS1502) ga je naar rechts, en volg je een goed aangelegd pad in de flank van de berg. Het is niet de kortste weg, maar je verliest weinig hoogte. Pas in het laatste deel vlak voor de Rifugio Coda, win je aan hoogte. Je vindt hier een aantal passages, die met touw en ketting gezekerd zijn. Zeker in een tussenafdaling zijn deze hulpmiddelen bruikbaar.

En dan sta je plotseling aan de Rifugio Coda (GPS1504). Het is te vroeg om al halt te houden. Toen ik hier was, was het hier erg koud door de combinatie van wind en laaghangende bewolking. Als je bij een dergelijke weersomstandigheden binnengaat in een hut, warm je weer op om bij het verlaten ervan opnieuw af te koelen. Dat tracht ik te voorkomen en dus blijf ik gewoon buiten en vervolg mijn weg. Ik heb mij erover verbaasd hoe oud sommige van de mensen ook hier weer zijn, die de hutten hier openhouden. Gaat men hier nog opvolging vinden als die mensen het niet meer kunnen?

Aan de wegwijzers in de buurt van de hut heb je niets, want die wijzen je allemaal naar het dal. Vanaf de voordeur van de hut, loop je in de richting van 2 zuilen van gestapelde stenen (cairnes). Dit pad is zowat het tegenovergestelde van het pad dat je volgde naar de Rifugio Coda. Hier loop je op de graat, of er vlak bij, en dat betekent veel op en af. Je loopt hier ook op de grens van twee Italiaanse regio’s, waardoor geen van beiden de verantwoordelijkheid wil nemen over wie nu het pad zal onderhouden en dus heb ik nog nergens zo een kakofonie van verschillende kleuren van tekens gezien, met als gemeenschappelijk kenmerk dat geen van allen recent werd opgefrist. Het pad zelf is smal, vaak overgroeid met gras waardoor het soms moeilijk zichtbaar is en bovendien krijg je op een aantal strategische plaatsen op het pad te maken met hoofdzakelijk geitenmest. In de moeilijke passages is het pad gezekerd met beugels, stangen of touw.

Vlak na de Colle Di Carisey (2142m) (GPS1505) vind je een splitsing, waarbij het pad naar links afgezet is met rood/wit lint. Volgens Rother zou het pad toegegroeid en gevaarlijk geworden zijn, en dus word je over de kam gestuurd richting Monte Bechit (2320m) (GPS1507) en de Monte Roux (kruisbeeld op de top) (2316m). Vlak voor de top van deze laatste (ook pad omhoog), word je echter links om de top gestuurd via een pad dat gezekerd is met een dik fel blauw synthetisch touw, dat je door de moeilijkste delen van de afdaling helpt tot op de Colle della Lace (GPS1509). Op de Col zie je recht naar beneden een kapot getrapt koeienspoor. Scherp rechts vind je een pad dat in de flank van de berg gaat tot aan de Colle di Giassit (met kruis). Op de Col ga je niet naar rechts bergaf, maar blijf je links van de graad.

Je daalt af in de richting van een boerderij. Kijk tijdens deze afdaling al naar links op zoek naar zowat 1 meter hoge palen met wit/rode markeringen. Het betreft hier een nieuw parcours sinds 2011. Van een echt pad is er hier dus geen sprake en de GPS tracklog van Rother klopt hier ook niet meer. Je loopt in een ruime bocht in wijzerszin rond een heuveltje en de boerderij. Lager kom je op een koeienspoor/pad dat waarschijnlijk recht van de Colle della Lace komt. Je komt aan een kunstmatige drinkput voor vee, waar het heel drassig is en de markeringen van het pad moeilijk te volgen zijn, en vervolgens daal je af naar rechts via een al iets beter pad tot aan een grote koeienstal. Hier vind je eindelijk iets dat weer voor een behoorlijk pad kan doorgaan. Je volgt de rechter flank van de helling op min of meer gelijke hoogte. Vlak voor een tweede boerderij, deze met loslopende honden (GPS1511) vind je een wegwijzer naar Belvedere. Je daalt af door de weide in de richting van een ‘pad’ tussen twee droge muren in de richting van de Torrente Chiussuma en dwars je deze via een brug (GPS1512).  Je vervolgt je weg langs de andere kant van de vallei. Eerst ga je nog op gelijke hoogte, om dan uiteindelijk de eindafdaling in te zetten. Je eindigt aan een huis nabij een grindweg. Het laatste stukje is eigenaardig… je daalt niet af via de oprit van de woning, want dat hoort niet, maar je dienst wel nog over een schrikdraad te klimmen om dan via een smal paadje de weg (GPS1513) te bereiken. Op de weg ga je naar rechts bergaf tot aan een wegwijzer (GPS1514) aan het begin van een bosweg. Hier ga je naar links en daal je af tot de Agriturismo Belvedère (GPS1600).

 

Agriturismo Belvedère (GPS1600):

Wandeltijd zonder rust: 6u30’ met rust, 6u45’ (inclusief het zoeken rond de Alpe Druer)

1,0L water (bewolkt).

 

Tel: +39/0125/658731

        +39/333/2415816

Open: heel het jaar.

 

H/P in kamer: 35€ 

1/4L Rode wijn: 1,50€

 

Avondeten (19.30u):

1°: Anti-pasta: kaas met gekookte paprika’s

2°: Pasta met hesp en kaas en witte saus

3°: 2 soorten vlees met courgettes en tomaat

4°: Fruit, kaas of zoets

Zeer ruime porties, die ik zelfs niet opkreeg.

 

Ontbijt: vanaf 7.30u

Hoorn des overvloed.

 

Kamer met dubbel bed, gemeenschappelijk douche en normaal toilet op de gang.

 

Nota: ik was de enige gast ’s avonds. Wel veel dagwandelaars die er ’s middags eten.

Goed verblijfadres, voor wie van rust houdt. Mensvriendelijke Duitse Scheper, wel dominant naar andere honden… het is zijn territorium.

Prachtig zicht van op het terras.

 

Dag 16 Trovinasse -Le Capanne

11.8km

+1109m

-1170m

4u45′

Je verlaat de Agriturismo Belvedere (GPS1600) via de weg onderlangs de betonnen muur, die de terrassen maakt tot wat ze zijn… vlak. Aan een woning sla je rechts af en vervolgens ga je schuin links door de weide, in de richting van twee historische boogbrugjes, die moeilijk te zien zijn omwille van de begroeiing en de bomen. Er hangen hier een paar gele pijltjes om de weg te verduidelijken. Eenmaal over deze brugjes is alles perfect gemarkeerd met verftekens en wegwijzertjes door de Regione Piemonte. Vlak na een huis met kleine moestuin (GPS1603), stuurt de GPS je rechts. Dit traject gaat via een vage weg omlaag en komt dan sneller op het asfalt.  Je kan hier beter de markeringen en de weg naar links volgen. In tegenstelling tot wat in de Rother-gids aangegeven wordt, zijn die heden (2012) goed. Je daalt af via een muildierweg, die er behoorlijk bijligt en dus niet al te stresserend is voor de voeten.

Vanaf GPS1604 vallen markeringen en de Rother tracklog weer samen tot vlak voor Quincinetto en meer bepaald GPS1610. Rother volgt hier een traject via Airale. De GTA markeringen leiden je omlaag via Torredaniele. Bij (GPS1612) houdt de markering op en loop je verder via het asfalt richting ‘centrum’ en vervolgens tot aan de hoofdweg. Deze variant blijft dus iets langer weg van het asfalt, maar je moet een kort stukje langs de hoofdweg (SS26) in het dal. Aan de brug over de rivier Dora Baltea (GPS1614) komen beide varianten weer samen. Je dwarst eerst de stroom, en vervolgens de autosnelweg, beiden via een brug. Je verlaat de oprit naar de autosnelweg naar rechts en vervolgens ga je rechtdoor via de smalle straatjes richting kerk het dorp in.

Wie zijn cashvoorraad dient aan te vullen, gaat naar links,  rechts naast de oprit en volgt de wegwijzer richting ‘Gemeentehuis’. Op de hoek van een wat vreemd aanvoelend plein met winkeltjes en een bank, vind je een geldautomaat (GPS1615A). In Quincinetto vind je naast de geldautomaat ook 3 kleine winkeltjes, om je voorraden weer aan te vullen. (2 aan de kerk, 1 op het pleintje net voorbij het hotel.)

Onmiddellijk voorbij de kerk kan je naar rechts een stukje afsteken op de GPS tracklog.

Bij GPS1617 vind je opnieuw markeringen van de GTA.  Je vat onmiddellijk de klim aan door het bos. Bij GPS1619 vind je een splitsing naar rechts over de brug. Je blijft op dezelfde oever en vervolgt je weg rechtdoor tot aan de ingang van de kwartsgroeve.Opgelet: de GTA gaat niet door de kwartsgroeve, maar linksom via de weg (GPS1620). Breek je benen niet tijdens je bezoek aan de groeve 🙂 .

Hogerop, kom je terug aan een berijdbare weg. Je steekt hier telkens de haarspeldbochten af, maar je moet soms wel goed opletten, om het begin van de afsteekjes te zien. De kapel van Santa Maria (GPS1621) is bij goed weer een leuke plek voor een (maaltijd)pauze. Kort na de kapel kom je terug op de weg, die je omhoog volgt tot aan de Unterstand Kapelle (GPS1622), in een haarspeldbocht in de weg. Hier verlaat je de weg, door de bergbeek over te steken via een brug (GPS1623) en op de rechter oever van de beek verder omhoog te klimmen door het bos. Hogerop, kom je nog 2 maal aan de weg, alvorens je aan een wegwijzer komt op een landweg. De wegwijzers van de GTA wijzen naar rechts richting Scalaro. Tenzij je overnachtte in Quincinetto, ga je hier naar links richting de Agriturismo Le Capanne (GPS1700).

 

Agriturismo Le Capanne (GPS1700):

Wandeltijd zonder rust: 4u45’ met rust, 5u30’ (inkopen in Quincinetto)

0,5L water (bewolkt tot regenachtig).

 

Tel: +39/0125/757397

Open: begin april tot begin november.

 

H/P in kamer: 40€ 

1/4L Rode wijn: (inbegrepen, zeer krachtig en donker: lokale wijn van Biella)

 

Avondeten (19.30u):

1°: Anti-pasta

2°: Pasta met tomatensaus

3°: aardappelen, stoverij, tomaat

4°: Fruit en kaas

Iets meer afgemeten dan in Belvedère.

 

Ontbijt: vanaf 7.30u

Traditioneel Italiaans ontbijt met brood,confituur, koffie of thé.

 

Kamer met 2 enkele bedden, TV, eigen badkamer met douche en normaal toilet geschikt voor rolstoelgebruikers. De centrale verwarming werd aangestoken, gezien het regenachtige weer. Handdoek droogradiator, die ideaal was om eens mij kleren te wassen en die ook nog droog te krijgen J.

 

Nota: ik was (opnieuw) de enige gast ’s avonds. Ook geen dagjesmensen gezien, omwille van het weer.

Goed verblijfadres, voor wie van rust houdt. Kinderspeeltuin. Luxueuzer, maar iets zakelijker dan Belvedère.

 

Dag 17 Le Capanne – Fondo

12.4km

+869m

-1153m

5u00′

Je verlaat de Agriturismo en loopt buiten om de stal. Je vervolgt je weg en de markeringen op een heuvelrugje tussen 2 beken langs de elektriciteitsleiding, tot deze naar links afbuigt. Hier ga je naar rechts en volgt er een horizontale traverse tot aan een beek, die je omhoog volgt. Je dwarst de beek 3 maal: 2 maal zonder hulpmiddelen en één maal via een brugje (GPS1701), vlak bij de weg. Je gaat de weg niet op, maar dwarst opnieuw een weide in de richting van een hoger gelegen stuk van de weg. Hier dwars je de weg en klim je vervolgens diagonaal door de weide tot aan een wegwijzer die midden in de weide staat, zonder enige zichtbaar doel (GPS1702).

Vanaf hier wordt het pad zelf moeilijker te volgen, vanwege de vele sporen die gemaakt werden door de koeien. Je loopt in principe steeds in de richting van een hoger gelegen stal of almboerderij. Dit is het geval, zowel bij GPS1703 als GPS1704. Hier kom je op een weg, die niet op de digitale kaart staat. Je gaat naar links, weg van de brug en volgt de weg omhoog in de richting van een derde almboerderij met donker groen geverfd deel, doch je verlaat de weg bij een wegwijzer naar links. Je vindt hier niet zo veel verftekens (GPS1706).  Na een tijdje kom je bij een tractorspoor, dat je opnieuw verlaat om via de kortste weg in de richting van een buizenbrug (GPS1707) te lopen. Hier volg je opnieuw de weg in de richting van de resten van een stal. Hier verlaat je de weg voor een pad (GPS1708). Vanaf hier klimt het pad probleemloos naar de Colle di Pian Spergiurati (GPS1710), die wat verborgen ligt achter een ander hoogste punt (GPS1709).

Op de col vind je koeien. Vanaf hier loopt het pad bijna vlak tot aan de Rifugio Chiaromonte (GPS1711). De hut zelf is afgesloten. Er hangt een tekst in drie talen op de deur , dat je de sleutel van de hut dienst af te halen in de Alpe Chiaromonte (GPS1712), niet 5 maar in werkelijkheid 10’ verder.

Aan de Alpe werd ik koffie aangeboden, maar ik heb dit afgeslagen gezien ikzelf allergisch ben voor cafeïne. In het horizontaal deel tot aan de 2 drinkbakken, heb je heel veel last van koeienvlaaien. Bij GPS1713 vind je het pad naar Traversella en de Rifugio Brunno Piazza. Het pad is zeer slecht gemarkeerd. Verderop blijft het pad smal en heeft het veel last van overgroeiend gras. Dit is het geval tot het pad  begint af te dalen. Lager op de helling passeer je een derde almhut, die in goede staat is en die gebruikt wordt door een schaapherder. In de afdaling wordt de helling begraasd door de schapen, waardoor het graad hier korter is. Bij GPS1714 verdwijnt het pad onder de bomenlijn. Je passeert door een spookdorp en volgt de nu duidelijke markeringen tussen de huizen. Je daalt af tot aan een splitsing en gaat hier rechtdoor. Vervolgens gaat het pad licht omhoog, om dan opnieuw af te dalen tot aan de brug over de rivier. Na de brug stijgt het pad terug tot een tweede dorp, waar een aantal huizen opgekuist zijn en als vakantiehuis gebruikt worden. Aan het einde hiervan ga je rechts af (GPS1715). Dan volgt er weer en dalend stuk om vlak voor de waterval terug wat te stijgen. Onderaan de waterval volgt een lange waadpassage (GPS1716). Vooral bij regenweer moet je hier heel erg voorzichtig zijn. Na de passage onderaan de waterval is het ergste leed geleden en daal je probleemloos af tot aan de Trattoria del Ponte (GPS1800).

 

Trattoria del Ponte (GPS1800):

Wandeltijd zonder rust: 5u00’ met rust, 5u15’

0,5L water (bewolkt tot regenachtig).

 

Tel: +39/0125/749124

Open: gans het jaar.

 

H/P in kamer: 30€ 

1/4L Rode wijn: 1,70€

1/2L Rode wijn: 2,70€

 

Avondeten (20.00u):

1°: Risoto

2°: Worst met groenten

3°: Fruit of kaas

 

Middageten:

1°: Pasta ragou (Bolognaise)

2°: Kotelet met salade

 

Ontbijt: vanaf 7.30u

Traditioneel Italiaans ontbijt met brood,confituur, koffie of thee.

 

Kamer met 1dubbel en 1 enkele bed, gemeenschappelijke badkamer met douche en normaal toilet. Onderhoud laat wat te wensen over. Controleer de lakens!!!!! Ze hangen buiten te drogen en daar kan al eens een vogel wat op laten vallen. Veel leven tussen binnen en buitendak. Het aanpalend deel staat in verbouwing. Ik vermoed dat een grote vogel zijn nest gemaakt heeft onder het dak boven de slaapkamer.

Nota: opnieuw weer 2 oude mensen. Hoe lang houden ze het nog uit. Zal hun dochter de zaak overnemen. De leeftijd verklaart wel wat inzake onderhoud e.d.

Nota: ik was (opnieuw) de enige gast ’s avonds.

 

Dag 18 Fondo – Piamprato/Ronco

11.8km

+1343m

-863m

5u15′

De klim naar de Boccheta delle Oche levert relatief weinig problemen op. Vlak voor de eerste almhut, zijn er oude en nieuwe markeringen, waarbij het parcours licht verschilt. Je moet in elk geval voorlangs de hut passeren. Na de hut moet je de weg volgen tot aan de tweede hut, en niet oude tekens en de GPS trachten te volgen door de weide. De tekens zijn namelijk vervaagd en bovendien is het terrein vrij zompig. Je wint er dus niets mee door niet langs de weg te lopen. Na de tweede almhut verlaat je bij GPS1802 de weg om langs een zijrivier omhoog te gaan. Bij GPS1803 moet je voorzichtig door de rivier waden. Bij GPS1804 verander je weer van oever, maar deze keer is de bedding erg ondiep, waardoor er hier geen problemen zijn bij het waden. In het nu volgende deel moet je het pad goed in het oog houden, want het verloop is niet altijd zeer duidelijk zichtbaar in het landschap. Je loopt van het ene verfteken naar het volgende, zonder dat het nu duidelijk is of je op een pad dan wel op een veespoor loopt. Het laatste deel van de klim trap je nog eens op je adem, want hier gaat het recht omhoog tot aan de pas. Na 3u30’ stond ik boven op de pas.

Sla op de pas zeker wat calorieën in, want de nu volgende afdaling is zenuwslopend. Het pad is namelijk zeer steil en zeer vochtig. Hierdoor is de plantengroei hier weelderig en zie je de stenen op het pad slecht. Door de hoge vochtigheidsgraad zijn die stenen ook nog glad. Het pad loopt ook dicht boven de rivier, waardoor elke misstap grote gevolgen kan hebben als je val niet gebroken wordt door het aanwezige stuikgewas. 2 stukken pad zijn met een touw beveiligd. Gebruik van het touw is absoluut noodzakelijk, wegens de vochtigheid van het gesteente. Het laatste touw dien je te gebruiken als rappeltouw tussen de benen om op die manier 2 hoogtemeter te overbruggen. Uiteindelijk kom je na 1uur aan bij de rivier, die je doorwaad naar de overzijde (GPS1806)

Het nu volgende deel daalt niet meer zo steil af. Het pad loopt nog steeds in de nabijheid van de rivier. Meerdere smalle rotspassages zijn gezekerd met kettingen. Na een half uur gaat het pad weg van de rivier (GPS1807), en wordt het eindelijk een normaal pad. Bij GPS1808 kom je uit op een T-splitsing, zonder enige aanduiding. Hier ga je naar links bergaf richting dal. Het einde van het pad is een breed onduidelijk gebied naast de bedding. Je passeert een fit-o-meter en vervolgt naast de rivier tot aan de weg. Hier ga je naar rechts de brug over, voorbij de kerk tot aan de Aquila Bianca (GPS1900), gelegen links achter de kerk aan het ‘dorpsplein’ (30’).

 

Aquila Bianca (GPS1900):

Wandeltijd zonder rust: 5u30’ met rust, 5u45’

1,0L water (bewolkt tot regenachtig).

 

Tel: +39/0124/812993

Open: gans het jaar.

http://web.tiscali.it/agrituraquilabianca/   agrituraquilabianca@tiscali.it

 

H/P in kamer: 50€ 

1/4L Rode wijn: 3,50€

1/2L Rode wijn: 4,50€

Kaas: 3,50€

 

Avondeten (19.30u):

1°: Anti-pasta (klein)

2°: Pannenkoeksnippers met kaas

3°: Gefilleerde forel met sla en pollenta

4°: Kaas (3’50€ extra)

 

Ontbijt: vanaf 7.30u

Traditioneel Italiaans ontbijt met brood,confituur, koffie of thé.

 

Kamer met 1dubbel bed, 1 stapelbed & 1 enkele bed, TV, eigen badkamer met douche en normaal toilet. Pelletkachel en airco-unit op de kamer. Pelletkachel is voor mij te lawaaierig om ’s nachts aan te laten. Veruit de duurste, maar daarom zeker nog niet de beste.

 

Nota: ik was (opnieuw) de enige GTA gast ’s avonds. Verder nog een moeder met dochter (niet-GTA).

  

Dag 19 Ronco – Talosio

12.7km

+1187m

-903m

4u15’+bus

Officieel vertrekt de bus naar Ronco om 09.20u en om 17.30u. In praktijk is dit ruim 10’ later. Zeker ’s ochtends moet de chauffeur zijn koffie drinken in de Aquila Bianca, alvorens hij de afdaling kan aanvatten. Onderweg passeer je  Lo Moderno, Via Valprato 41, Ronco Canavese, (GPS1900A) de pizzeria en rock café vermeld in de Rother gids. Vanaf daar is het wel nog een eindje rijden tot het eindpunt in het centrum van Ronco. Je komt daar aan omstreeks 10.00u. (GPS1901) Een ticket kost 1,70€, als je je kaartje op de bus koopt.

In het stadje vind je naast een apotheek (GPS1900B), 2 voedingswinkeltjes (GPS1900C & D). Een bankautomaat vond ik hier niet, wel een bank.

Vanaf de bushalte (GPS1901) loop je bergafwaarts tot aan de brug over de rivier (GPS1903). Over de brug, neem je niet de eerste straat rechts, onmiddellijk na de brug, maar de tweede smallere straat, 60m verder langs de hoofdweg. De route vermeld in de Rother-gids volg deze weg tot het einde bij GPS1907.

Wie goed op het kaartje kijkt in de Rother-gids, ziet een stippellijn vanuit het gehucht Bosco (Pinera op de GPS-kaart) naar de Colle Crest. In Piamprato sprak ik met een parkwachter van het Parco Nazionale del Gran Paradiso. Hij wist mij te vertellen dat het pad gebruikt wordt door jagers, en dat het in de week volgend op ons gesprek (september 2012), het pad opnieuw zou gemarkeerd worden. Bij mijn passage over de Colle Crest vond ik een wegwijzer en verftekens op de pas in de richting van het dal (Bosco, Ronco). Wie een beetje avontuurlijk is van aard, moet het maar eens gaan bekijken. Je spaart in elk geval 3km steil asfalt uit. Het pad loopt deels binnen, deels buiten het park, waardoor de kans dat het in goede staat is of blijft groter is, dan buiten het park.

Maar gezien ik er vanuit ging dat de andere route nog niet gemarkeerd was, heb ik mij aan de Rother variant gehouden. Je volgt een zo goed als autoloos stuk asfalt gedurende 3km. Het asfalt ligt grotendeels in de schaduw, maar het is heel steil, bijna als en muilezelpad. Het standaard voertuig is hier een Fiat Panda 4×4, en dat is geen overbodige luxe.

Bij GPS1907 ben je aan het einde van het asfalt. Net voorbij een bron en vlak voor de muur van een huis, gaat de GTA rechts omhoog en dan achterlangs de huizen. Het pad loopt  op de linker oever van de Guaria tot aan een eerste zijrivier. Hier verlaat het pad de rivier en gaat vervolgens zigzag omhoog door het bos. Eenmaal je het bos verlaat, wordt je geconfronteerd met een massa dierpaden, waardoor het moeilijk is om het juiste pad te vinden. Door het lange gras, vallen eventuele markeringen slecht op, gezien ze vaak dicht bij de grond zijn aangebracht. Bovendien is de onderlinge tussenafstand tussen de tekens groot. De GPS brengt gelukkig wat soelaas.

Aan de Alpe Goie moet je bovenlangs de hut lopen. Vervolgens gaat het zigzag tot een klein hutje, en vandaar door een spleet tussen de rotsen tot de Pian delle Masche (Vlakte waar de heksen dansen) (GPS1910). Hier ga je niet links, maar rechts omhoog tot het hoogste punt, de Col Cima Rosta. Vervolgens gaat het bergaf richting Colle Crest (GPS1911). Op deze col vind je betere wegwijzers en zoals eerder gemeld ook markeringen richting Bosco en Ronco.

Hier daal je af van de pas, naar links (of rechtdoor indien je via het jachtpad vanuit Bosco komt).  De afdaling is beter gemarkeerd tot aan de Santuario di Prascondu. Je gaat niet naar de kerk zelf maar je daalt rechtdoor tot aan een ketting, en dan ga je naar links een brugje (GPS1913) over. Hier vind je een picknicktafel (GPS1914). En vervolgens daal je af via een pad tussen droge muren tot aan de brug over de rivier Ribordone. Vervolgens gaat het terug omhoog tot aan de weg. Vervolgens daal je af langs de weg tot in het dorp. Hier vind je het café/restaurant (Trattoria GrisolanoTalosio) (GPS2000), alwaar je in het huis vlak voor het restaurant de verantwoordelijke van de Posto Tappa vindt. Dit is de dochter van de bar/restaurant. Zij leidt je naar het oude schoolgebouw, waar zich de Posto Tappa (GPS2000A)  bevindt.

 

Trattoria GrisolanoTalosio (GPS2000):

Wandeltijd zonder rust: 4u15’ met rust, 4u30’ busrit: 45’

1,5L (zonnig en laat op de middag, gezien de busrit en de inkopen in Ronco).

 

Tel: +39/0124/818015

Open: gans het jaar.

H/P in posto tappa: 40€ (duur gezien het geboden comfort in de post tappa) 

Rode wijn: inbegrepen

 

Avondeten (20.00u):

1°: Anti-pasta (ruim)

2°: Pasta

3°: Hoofdschotel

4°: Kaas en fruit

 

Ontbijt: vanaf 7.30u

Ruimer ontbijt met brood,confituur, koffie of thee, kaas en hesp van gisteren, koekjes, fruitsap

Nota: ik was (opnieuw) de enige GTA gast ’s avonds. 

 

Posto Tappa (GPS2000A):

Betreft oud schoolgebouw , met stapelbedden op de benedenverdieping en enkele bedden op de bovenverdieping. Die op de bovenverdieping leken het ‘reinste’. Bij de beste bedden vind je een onderlaken en paardendeken. Het gebruik van eigen laken- en/of slaapzak lijkt raadzaam. De algemene indruk is eerder vuil.

Voorzieningen: douche met warm water, zonder gordijn, wc zonder bril, weinig toiletpapier, hoofdschakelaar elektriciteit op balkon van eerste verdieping. Geen mogelijkheid om af te sluiten.

Nota: het is raadzaam om ’s avonds het begin van de route van morgen te verkennen.

 

Dag 20 Talosio – San Lorenzo

13.4km

+1379m

-1523m

6u15′

Indien je geen GPS bij hebt, kan je best teruglopen tot waar je gisteren op de rijbaan kwam, en dan 75m verder links afslaan in een asfaltwegje naar Posio, om dan verder in dit straat terug de GTA tekens te vinden.

De normale Rother route vertrekt via een smal gangetje naast Trattoria GrisolanoTalosio (GPS2000). Je gaat omhoog tot in de straat, alwaar de kerk (GPS2001) gelegen is. Hier ga je naar rechts tot aan de kerk. Vervolgens rond je de kerk in tegenwijzerszin, en dan  ga je door een boogvormige doorgang tussen 2 huizen (GPS2002). Het pad loopt eerst achterlangs de huizen. Vervolgens gaat het omhoog, om dan weer horizontaal naar links te gaan. Wanneer je ongeveer terug ter hoogte van de doorgang tussen de huizen bent,  wordt de definitieve klim door het bos aangevat richting rijbaan (GPS2003).

In 2012 was men hier aan het werken aan een combinatie van rioleringen en een verbetering van het pad. De tracklog van Rother blijft hier de rijbaan volgen, maar er zijn wel degelijk afsteekjes om de haarspeldbochten af te snijden. Het pad is dan wel heel erg steil. In Posio loop je tussen de huizen door en vind je een mooi pad, eerst door het bos, en vervolgens door de alm. Aan de almhut (Alpe Arzola) moet je opletten voor 5 à 6 honden, die meer wakker zijn, dan hun baas. Die laatste diende eerst nog zijn kleren aan te trekken, alvorens hij zijn honden ter orde kon roepen. Het pad tot aan het eerste zadel (GPS2005)  is verder OK.

Het pad vanaf dit zadel omhoog is redelijk smal door begroeiing. De tekens zijn moeilijk zichtbaar. Na de top  is het pad redelijk vlak. Op een bepaald ogenblik verander je van kant  op de bergrug. Vervolgens loop je naar een klein pasje/zadel (GPS2006). Vanaf hier vat je de afdaling aan. Je moet goed opletten op de tekens. Vooral in het tweede deel van de afdaling is de bodem drassig door de aanwezigheid van beken. Het pad loopt niet in rechte lijn naar de stouwmuur, maar daalt voor de laatste zijbeek nogal steil af om dan zijn weg te zoeken door de kom onderaan de stouwmuur. Dan ga je naar links, in de richting van het gebouw dat bovenaan de stouwmuur staat. Er loopt een pad in zigzag en vervolgens trappen omhoog tot je de bovenkant van de stouwmuur bereikt. Hier volg je de weg naar links onderaan het gebouw. Je komt aan een tweede stuk stouwmuur, waar je de weg over de muur volgt. Voorbij de stouwmuur maakt de weg een haarspeldbocht om hoogte te verliezen. Bij droog weer kan je deze bocht afsteken via een paadje naar rechts. Het laatste deel verloopt over schuine rotsplaten, die je bij nat weer beter mijdt.

Je blijft de weg volgen dat je aan wat naaldbomen een zijweg en een wegwijzer vindt (GPS2008). Hier ga je naar rechts. Aanvankelijk stijgt de weg gemoedelijk tot je in een bocht deze weg verlaat en verder een pad recht omhoog volgt. Het pad is wel goed gemarkeerd, maar het laatste deel, net onder de Alpe di Colla is een ware direttissimo. Op de pas vind je een hutje voor de parkwachters, dat afgesloten is. Aan de buitenzijde vind je een waterkraan en een spiegel.

Voorbij de pas gaat het pad wat op en af, tot aan de Alpe Praghetta (GPS2011). Hier moet je erg goed opletten om de afslag naar links niet te missen. Je zit gemakkelijk op het pad dat verder stijgt en voorlangs de stallen loopt.

Je vindt hier geen enkele wegwijzer. Door de aanwezigheid van koeien is er ook geen sprake van een echt duidelijk pad. Je daalt zigzag af tot aan een zuil van gestapelde stenen links van een steun van een materiaalkabelbaan (GPS2012). Vanaf hier gaat het opnieuw zigzag naar beneden. Het pad is zeer moeilijk te volgen. De koeien bepalen hier het pad en dat betekent dat het kapot gelopen is en soms alle kanten uitgaat. Je komt uit aan een stenen gebouwtje, waar een wegwijzer naar links wijst, terwijl de wit/rode verftekens eerder naar rechts gaan. Ook hier is het weer zoeken naar een pad tussen de modder en de mest. Wanneer je onder de bomenlijn gaat, vind je oranje markeringen in plaats van de wit/rode. Wat lager kom je eindelijk op een  beter pad, dat je naar rechts volgt. Je vindt ook hier geen wegwijzer die de naam waard is. Voor de mensen die uit het dat komen staat er enkel een houten pijltje met een metalen plaatje van de Via Alpina. Je daalt langs dit goede pad af tot aan een rivierbedding in steenplaten. Hier ga je naar links en wat lager ga je nog eens naar links (GPS2013) tussen droge muren. Aan het eerste huis en kapel negeer je de brede weg achter de kapel, maar neem je opnieuw een smal pad tussen droge muren dat rechtdoor afdaalt tot in het dorp.

In het dorp ga je naar links op het asfalt tot de Albergo degli Amici (GPS 2100).

 

Albergo degli Amici (GPS 2100) (gesloten in 2012):

Wandeltijd zonder rust: 6u15’ met rust, 6u45’’

1,5L (zonnig).

+39/0124/800195

 

Alternatief volgens Folder GTA:

Trattoria Da Livio di San Lorenzo

+39/0124/800213

+39/340/1260343

Vrijdag gesloten.

Overnachting enkel mits telefonische reservatie.

 

Nota: Ik had onderweg reeds geruchten opgevangen dat de Albergo degli Amici gesloten was, maar ik was niet op de hoogte van enig alternatief en had als dusdanig ook de gegevens niet van de Trattoria Da Livio di San Lorenzo. Ik heb mij aldaar aangeboden, maar begreep van de “mama” dat men mij geen kamer wou geven. Toegeven… mijn Italiaans is niet goed.

 

Dag 21 San Lorenzo – Noasca

12.2km

+833m

-838m

Ca.4u30′

Normale GTA Route San Lorenzo – Noasca

Hoogteprofiel normale GTA Route San Lorenzo – Noasca

Gezien ik geen onderdak vond in San Lorenzo, ben ik via de weg afgedaald tot in Rosone in het dal, in de hoop daar een bus te vinden, maar die gaat buiten het schooljaar maar om 18.15u richting Noasca. En dus ben ik langs de weg (SS460) tot in Grusiner gelopen, alwaar de GTA de rijbaan dwarst (GPS2102). Hier ben ik opnieuw de GTA beginnen volgen tot in Noasca. Het pad overbrugt iets meer hoogteverschil dan de rijbaan, maar is verder probleemloos.

 

Albergo Gran Paradiso (GPS2200):

Wandeltijd zoals hierboven beschreven zonder rust: 3u00’ met rust, 3u15’

Nota: hoogteverschillen hebben betrekking op de officiële GTA route.

1,0L water (zonnig).

 

Tel: +39/0124/901050

Open: gans het jaar.

 

H/P in kamer: 50€ 

1/4L Rode wijn: inbegrepen

1/4L Rode wijn: 2,50€ (als je grotere dorst hebt)

 

Avondeten (20.00u):

1°: Anti-pasta (ruim)

2°: Pasta

3°: Vlees of vis (beter vlees J, vis maar matig) met friet en salade

4°: dessert of fruit

 

Ontbijt: vanaf 7.30u (in praktijk 08.00u, een Italiaanse komt ’s ochtends wat moeilijk op gang)

Zeer ruim ontbijt met croissants, brood,confituur, kaas, salami, fruitsap, koffie of thee.

 

Kamer met 2 enkele bedden, gemeenschappelijke douche en normaal toilet. Kamers langs de straatzijde hebben wat last van lawaai van het verkeer (enkel glas). In kamers langs de kant van de rivier, hoor je de rivier.

Nota: ik ontmoette hier andere GTA wandelaars, waarvan ik er één nog kende van het begin van mijn tocht.

 

Dag 22 Noasca – Ceresole Reale

10.0km

1017m

565m

4u00′

Na de marathon van gisteren 😦 , is dit zowat een rustdag 😉 .

Je verlaat de Albergo Gran Paradiso (GPS2200) via de hoofdweg naar links. Je volgt deze door  4 genummerde haarspeldbochten omhoog, en vervolgens verlaat je de rijbaan aan de tweede wandelwegwijzer (GPS2201). Het eerste deel van de klim stijgt vrij bruut. Je komt uit op asfalt, alwaar je verder omhoog gaat, maar aan het eerste huis verlaat je opnieuw het asfalt, via een niet zo duidelijk pad. De bedoeling is hier dat je eerst een paar meter evenwijdig met het asfalt omhoog gaat, om dan naar links te gaan tussen 2 droge muren. De markering is hier niet optimaal. Het is een soort muilezelpad dat je volgt tot aan een volgende wegwijzer (GPS2202). Hier ga je omhoog tot aan een grindweg (GPS2203), waar men in 2012 aan het werken was om die te verbreden, vermoedelijk tot aan een drinkwateropvangpunt.

Door die werken vond ik hier geen tekens. Vanaf GPS22004 vond ik die terug en verderop het pad ondervond ik geen problemen meer.

Je passeert meerdere gehuchten, die meestal verlaten zijn. Vooral in Maison en Capelle moet je maar eens rondkijken. In Maison passeert het pad langs een oud schooltje met de oorspronkelijke houten lessenaars, het bureau van de schoolmeester, en in de kamer daarachter zelfs nog het bed. Dit lijkt wel een tafereel uit een heemkundig museum.

Na Capelle gaat het licht bergaf tot aan de brug (GPS2209) over de rivier die van de waterval komt. Vanaf hier loop je in richting van de beboste bergflank, om daar de klim aan te vatten. Aanvankelijk is die vrij bruut, later vermindert het stijgingspercentage.

Eenmaal boven volgt een vrij lange traverse tot Pra del Cres  (GPS2210). De wegwijzer die hier staat is onduidelijk. Je neemt het dalend pad naar links en komt een weinig later (5’) uit aan het Casa Bianca (GPS2211) (Enkel de voorgevel is wit J). Aan de overzijde van het dal kan je de  Colle della Crocetta zien (tweede van links).

Vanaf hier daalt een breed pad af door het bos richting Ceresole Reale. Bij GPS2212 vind je nog een wegwijzer. Rechts ga je naar het centrum van Ceresole Reale, links naar de Fonti Minerali. Wie nog inkopen wil doen of cash geld nodig heeft, kan hier beter naar rechts gaan. De bankautomaat vind je in de zijgevel van de post aan het einde van het dorp. Je vind hier veel hotels, restaurants, cafés, en zelfs een souvenirwinkel, maar weinig winkels met etenswaren. Typisch een toeristisch gat.

Wie bij de wegwijzer (GPS2212) naar links ging, komt bij een kleine parkeerplaats uit op het asfalt. Dit daal je af tot de hoofdweg, alwaar je afdaalt naar links. Na de haarspeldbochten, vind je in een volgende bocht rechts een nieuw aangelegde weg met rijspoor, alwaar je reeds kan afdalen richting Fonti Minerali. Aan het einde hiervan vind je weer een wegwijzer en ga je naar recht tot aan de brug (GPS2216) en de Albergo Fonti Minerali (GPS2300).

 

Albergo Fonti Minerali (GPS2300):

Wandeltijd zoals hierboven beschreven zonder rust: 4u00’ met rust, 4u20’

0,5L water (zonnig, veel schaduw).

 

Tel: +39/0124/953117

Open: mei tot eind september.

 

Overnachting in gemeenschappelijke kamer (voor jou alleen indien mogelijk): 10€

Avondmaal: beste optie: kleine salade + pizza naar keuze + dessert + 1/4L rode wijn: 15€

 

Ontbijt (5€): Wanneer je maar wil. Staat klaar. Duidelijk te lui om op te staan L.

Koffie of thee in thermos, na 9u niet erg warm meer. O,5L voor 2 personen. Bovendien laat men de theezakjes de ganse nacht in het water hangen ipv 4 à 6’. Groene thee gevraagd. Bleek normale zwarte thee met vanille smaak L. Droog brood (alweer L) confituur, cake, koekjes, klein kommetje muesli met roze yoghurt.

 

Kamer met 2 stapelbedden, geen lakens, gemeenschappelijke douche en normaal toilet. Handdoek. Kamers zijn vrij vochtig door het ontbreken van verwarming en het feit dat het gebouw lang in de schaduw ligt.

 

Nota: ik ontmoette hier dezelfde GTA wandelaars als de dag voordien.

Nota 2: in de kelder onder het slaapgedeelte is er effectief nog een bron (Fonti Minerali), maar vlak tegen de rivier… zuiverheid, waterkwaliteit?

 

Dag 23 Ceresole Reale – Pialpetta

12.9km

+1142m

-1486m

5u20′

Je gaat langs de skipiste omhoog tot aan de bovenzijde van de dam (GPS2301). Onderweg passeer je sporen van een primitieve ijzersmeltoven. Eenmaal boven, dwars je de dam niet, maar ga je verder langs het meer, via een brede grindweg, voorbij de slagboom tot aan de tweede wegwijzer (GPS2302). Hier ga je links omhoog via een pad. Op de wegwijzers vind je de Colle della Crocetta en Balme. Dit is niet de eindbestemming van morgen, maar een de naam van een gelijknamige alm onderweg naar de Col. Het pad is in goede staat en goed gemarkeerd. Soms zijn de direttissimi wel duidelijker dan het oorspronkelijke pad. Wij zijn tenslotte in Italië…

Het verloop van het pad is vrij ingewikkeld. De Colle della Crocetta met zijn kruis, is pas laat zichtbaar. Indien je nog op lage schoenen loopt is een schoenwissel bij GPS2305 raadzaam, gezien hier de verblokte zone begint. Dan volgt een vermoeiende klim tot op de Col.

Op de Colle della Crocetta (GPS2306), vind je naast het reeds genoemde kruis een (Col)boek, waar je je naam en andere ontboezemingen in kan neerpennen.

De afdaling is probleemloos tot aan de eerst almhut die met de auto bereikbaar is. Hier is het pad wat vager. In 2012 lagen er een paar bomen over het pad. Je gaat hier rechtdoor, evenwijdig aan het vage rijspoor naar de hutten, maar iets hoger op de bergflank. Het blijft goed opletten op de tekens, tot je naar links afdaalt in de richting van een gebouwtje aan een bocht in een grindweg. Je dwarst de rijbaan en daalt recht af naar beneden in de richting van het bos. Vervolgens ga je door het bos en kom je uit aan het begin van een asfaltweg. De GPS tracklog van Rother volgt vanaf hier het asfalt. De GTA markering volgt een veldweg onderlangs het asfalt, maar dit is terplaatse niet zo duidelijk aangeduid. Je komt aan een kruispunt, alwaar je rechts een groot informatiebord samen met wegwijzers vindt.

De GTA is hier niet duidelijk aangeduid. Je daalt rechtdoor af in de richting van een wit kerkje, Cappella della Visitazione (GPS2309). Vanaf dit kerkje kan je ook reeds de Colle di Trione (GPS2405) zien, alwaar je morgen passeert.

Aan het kerkje ga je naar links, je volgt een pad, deels tussen droge muren. Je dwarst meerdere keren de rijbaan. Hier en daar moet je goed opletten, want niet alles is even goed gemarkeerd. De GPS brengt uitsluitsel. Vanaf een gebouw met een groot Christusbeeld aan de achterzijde. Vanaf hier verschilt de Rother tracklog met de GTA aanduidingen terplaatse. De gevolgde paadjes zijn soms klein,maar de aanduidingen zijn wel goed. Het grote voordeel is dat je minder snel het asfalt dient te volgen. Je komt uit in het dorp ter hoogte van de Albergo Pialpeta (GPS2312). Deze herberg is beduidend duurder dan de Albergo Setugrino en bovendien was men er niet erg vriendelijk. Ik kwam daar wel toe op zondag tijdens de grote drukte van het middagmaal.

De Albergo Setugrino (GPS2400) vind je aan de hoofdstraat naar links. Het eerste wat je ziet is een reclame voor Illy. De kamer werd telefonisch gereserveerd vanuit de Albergo Fonti Minerali.

In jet dorp vind je een kruidenier en slagerij (GPS2311A), die zelfs open is op zondag. Eindelijk een plaats om nog eens de geslonken voorraden aan te vullen.

 

Albergo Setugrino (GPS2400):

Wandeltijd zonder rust: 5u20’ met rust, 6u00’

0,5L (klim verloopt hoofdzakelijk in de schaduw, als je vroeg vertrekt uiteraard J).

 

Tel: +39/0123/81016

Open: mei tot oktober.

 

H/P in kamer: 50€

1/2L Rode wijn: 5€ (persoonlijk vond ik de wijn hier de minst goede van de hele reis)

 

Avondeten (19.30u):

1°: Lasagna Vegetariana

2°: Soep

3°: Kotelet met aardappelen en groenten

4°: Dessert (taart of fruit)

 

Ontbijt: vanaf 7.00u

Ontbijt met brood,confituur, honing, koffie of thee, fruitschaal

 

Kamer met 2 bedden, TV, eigen douche en normaal toilet. Kamers 7 & 8 aan de achterzijde hebben last van het lawaai van de compressor van de diepvriezer in de  keuken onder de kamers.

Nota: zelfde GTA gasten als gisteren. 

 

Dag 24 Pialpetta – Balme

14.6km

+1634m

-1161m

6u45′

Je verlaat de herberg via de hoofdweg naar links tot een klein parkje aan een beek. Hier vind je een wegwijzer naar rechts. Je volgt de grindweg tot de brug over de Stura Di Valgrande. Aan de overzijde neem je de stijgende weg naar rechts, die je al snel verlaat via een pad bergop naar links. Het pad stijgt zeer snel. Vervolgens is er een deel traverse, waarbij je bijna op gelijke hoogte blijft en een aantal beekbeddingen traverseert, tot je in de juiste kloof aankomt. Hier stijg je naar de eerst almhut met koeien. Vervolgens gaat het terug omhoog, waarna er een traverse volgt langs de tweede almhut. Aan de derde almhut ga je bovenlangs het meer. Vervolgens moet je zeer goed opletten. In de nabijheid van een relatief groot wit/rood teken, volg je niet het ongemarkeerde pad rechtdoor, maar een bijna onzichtbaar pad dat verdwijnt tussen het struikgewas. Vervolgens volgt er een traverse, waarbij je zelfs een stukje terug afdaalt in een kom, tot je zowat terug boven de vorige hut bent. Hier vat het pad opnieuw de klim aan tussen het struikwas. Je hebt hier bijna een machete nodig om je een weg te banen door het struikgewas, dat het pad langzaam overwoekert (GPS2404). Dan volgt wat klauterwerk tot je uiteindelijk uitkomt in de kom onder de Colle di Trione. Eerst is er een zone met zeer grote platte stenen, waarvan je je afvraagt hoeveel mensen er nodig waren om ze zo mooi te leggen. Dan gaat het pad rechts van het blokveld zigzag omhoog tot aan de Colle di Trione (GPS2405) (4u00’).

De afdaling is zeer zwak gemarkeerd. Het eerste deel, tot aan een half uitgedroogd meer is nog redelijk goed. Hier zag ik zowel een steenbok als gemzen.

Na dit meer, zie je het pad nog lopen, over een pasje. Maar vervolgens vervaagt het pad. Je passeert langs de eerste almhut (GPS2406), waar het pad nog iets verder traverseert naar links, om dan af te dalen tussen de koeiensporen, eerst recht naar beneden, en vervolgens diagonaal naar rechts, in de richting van een tweede almhut. Hier gaat het naar links in de richting van een bergbeek, alwaar ik terug een plaatje van de GTA aantrof. Verder daal je weer af via een vaag pad dat snel verdwijnt, tot je rechts van je terug een stukje pad ziet. Je gaat terug door de bedding. Hier vind je terug wat pad in de richting van de volgende hut (GPS2409). Dan volgt een bijna horizontaal stuk in de richting van een volgende beekbedding (GPS2410). Je klimt weer uit de bedding omhoog en vervolgens daal je af evenwijdig aan de beek tot je bij (GPS2411) opnieuw wat duidelijke tekens vindt.

Iets lager, bij GPS2412 vind je opnieuw een hut, de eerste die met de auto bereikbaar is. Je daalt een stukje af langs het rijspoor van de voertuigen, om dan naar rechts te gaan ter hoogte van een teken. Hier daal je af in de flank tot je terug op de weg komt (GPS2413). Je kan ook verder het rijspoor volgen door de weide om zo aan het begin van de weg te komen en zo terug aan de samenkomst met het pad te komen.

Opgelet: volg niet het vaag gemarkeerde pad (GPS2414) dat naar links afdaalt, maar volg de weg tot deze een tweede keer bergop gaat. Linksonder zie je stallen en een pad dat in de richting van die stallen (GPS2415) afdaalt. Dit is het pad dat je moet nemen.

Vanaf hier is het eindelijk goed gemarkeerd, al blijft het verloop van het pad grillig. Bij GPS2416 bereik je een geasfalteerde weg en wegwijzers omhoog. Een weinig hoger staan nog een paar wegwijzers waar je niet veel boodschap aan hebt.

Eenmaal op het asfalt daal je af naar rechts tot deze weg uitmondt in een bredere weg, met een slecht wegdek. Ook hier ga je naar rechts. Je passeert door het gehucht Chialambertetto, alwaar via een brug de rivier kan dwarsen. Het vervolg van deze staat was in 2012 afgezet voor autoverkeer wegens grondverschuivingen van de bergflank. Te voet kon je nog wel passeren.

Wat verder dwarst de nog berijdbare weg de rivier om zich bij het plaatselijke straatje door Chialambertetto te voegen. Samen ga je verder voorbij een bottelarij van mineraalwater tot de eerste straat naar links.

Zoek niet tevergeefs naar de Albergo Cammusot, want die is sinds 2012 gesloten. De nieuwe posto tappa bevindt zich aan de weg over de brug naar links. Hij heet Les Montagnards (GPS2500) (de vrouw spreekt Frans).

 

Les Montagnards (GPS2500):

Wandeltijd zonder rust, maar met redelijk wat zoekwerk L: 6u45’

1,5L (stresserende en vooral lastige afdaling).

 

Adres: Frazione Cornetti 73, 10070 Balme (TO)

Tel: +39/0123/233073

       +39/347/3634082

Open: gans het jaar.

www.lesmontagnards.it/      info@lesmontagnards.it

 

H/P in kamer: 45€ zonder 55€ met anti-pasta (anti-pasta geen extra 10€ waard) (zelf niet genomen, maar gezien bij de andere GTA wandelaars, die ze wel namen, maar voor het overige absoluut geen klachten, zeer goede kokkin zelfs)

1/2L Rode wijn: 4€

 

Avondeten (19.30u):

1°: Pasta Fungi

2°: Stoverij van ezel (jawel) met champignons en salade

3°: Chocoladecake of Panacotta

 

Ontbijt: vanaf 7.30u (In praktijk een stuk later… Italianen, ze komen traag op gang…)

Ontbijt met brood,toast, muesli, taart, confituur, honing, fruitsap, koffie of thee

 

Kamer met 1 stapelbed, eigen douche en normaal toilet (volledig nieuw uiteraard).

 

Nota: 6 GTA wandelaars.

Nota 2: Factuur nazien als je geen anti-pasta nam… 45 ipv 55€.

 

Dag 25 Balme – Rifugio Vulpot

18.7km

+1739m

-1432m

9u00′

Je verlaat de Posto Tappa (GPS2500) naar rechts. Je kan ofwel aan de eerste brug de rivier dwarsen, ofwel loop je tot het einde van de straat en dwars je daar de rivier (GPS2501). Je klimt eerst naast de rivier, en vervolgens boven de rivier omhoog. Hogerop kom je weer naast de rivier. Je blijft deze volgen tot de afslag naar het Lago di Paschiet (GPS2503). Je negeert de afslag en volgt verder de goede wit/rode markeringen bergop, tot je bij GPS2504 toch de rivier dwarst. Vooral rond de Laghi Verdi loop je in zeer verblokt terrein. Het water in de meren is zo helder dat je de rotsen op de bodem kan zien.

Hogerop kom je aan de 2504 Bivacco Gino Gandolfo, een hut met 6 bedden en een tafeltje, maar zonder enige verdere voorziening. Ze lag er redelijk net bij voor een onbewaakte en niet-afgesloten hut. Opgelet: ze ligt rechts naast het pad. Van de hut moet je dus wat op je stappen terugkeren en naar rechts gaan om de markeringen van het pad terug te vinden.

Vanaf hier klim je langzaam naar de Colle Paschiet (GPS2505) (3u00’).

Na de Col volgt een vlotte afdaling naar een kom onderaan de pas (GPS2506) (15’). Je vindt hier een wegwijzer. In de kom volg je de geschilderde pijlen schuin rechts in richting van het begin van de klim (GPS2507) naar de volgende pas, zijnde de Colle Costa Fiorita (GPS2508). Ook hier mag je het pad een direttissimo recht omhoog noemen. Na 20’ sta je boven op de Colle Costa Fiorita (GPS2508). 

Op de Col verleng je maar best je stokken 20cm, want het gaat eerst nog wat langzaam, maar dan steil bergaf tot op een zadel zichtbaar vanaf de Col (Foto Rother p130). Hier vind je een wegwijzer naar links. Vanaf hier volgt een onaangenaam stuk afdaling tot je weer een goed pad vindt in een stuk echt bos!!!

De afdaling is lastig omwille van de hellingsgraad in combinatie met het lange gras. Bij droog weer is dit lastig, bij nat weer potentieel gevaarlijk. Vooral in de beekbeddingen dien je extra alert te zijn voor uitschuivers. Goed schoeisel is hier absoluut noodzakelijk. Na de beekbedding zelf kom je vervolgens terecht in een flank met een weelderige plantengroei (onkruid) in combinatie met vochtige grond (modder). De tweede beekbedding is van een  bijna identieke moeilijkheidsgraad. Je bent blij als je eindelijk weer een aangenaam pad vindt onder de boomgrens. Als je eens terug omhoog kijkt, zie je pas uit wat voor een steil en geaccidenteerd terrein je komt en troost je jezelf met de gedachte dat het al bij al nog meeviel.

De naaldbomen gaan over in loofbomen. Aan het einde van de zigzag afdaling kom je aan de rivierbedding, die je volgt tot aan het begin van de muren. Eerst loop je een stukje op de muur van de gekanaliseerde bedding van de rivier. Vervolgens is dit binnen de muur. Bij  een opening in de muur, ga je naar links door de opening en neem je vervolgens de dalende weg evenwijdig aan de muur, tot je het asfalt bereikt (GPS2509) (2u00’).

Wie hier nog te voet naar de Rifugio Vulpot wil gaan, verandert best naar een wat lichter schoeisel. Je kan ook naar de Rifugio Vulpot bellen (zie lager) en dan komen ze je afhalen in Usseglio. Ikzelf stak mijn duim op en kreeg een lift tot in Margone (ca 30 à 45’). Vandaar liep ik te voet over het asfalt naar de Rifugio Vulpot (1u00’). Het asfalt is vrij rustig, dus je hoeft het niet te ontzien. Het pad voorgesteld door Rother is veel langer en je dient ook meer hoogteverschil te overwinnen. Het pad door het dal is niet langer, maar je dient wel meer hoogteverschil te overbruggen. Vooral in het tweede deel dien je van de weg af te dalen om dan aan de overzijde van de rivier naar de dam te klimmen en aldaar weer door de bedding te gaan om dan terug te kernen naar de weg. Het pad loopt bovendien steeds in de buur van de elektriciteitsleiding, wat nu ook niet het meest fraaie uitzicht oplevert.

Ter hoogte van de dam maakt de weg nog een bocht naar rechts, om zo af te dalen naar de Rifugio Vulpot (GPS2600AB), aan het einde van het asfalt. De Rifugio Vulpot is niet echt een hut, maar eerder een berghotel.

Rifugio Vulpot (GPS2600AB):

Wandeltijd Balme – Usseglio zonder rust, : 5u35’

Wandeltijd Usseglio – Margone (geschat: 40’)

Wandeltijd Margone – Rifugio Vulpt zonder rust: 1u00’

 

2,0L (stresserende en vooral lastige afdaling vanaf de Colle Costa Fiorita).

 

Tel: +39/0123/83771

       +39/320/8407078

Open: midden juni tot midden september.

http://www.rifugiovulpot.com/    rifugiovulpot@libero.it

 

H/P in kamer: 42€

1/2L Rode wijn: 6€

Tweede thee bij ontbijt: 1,30€

 

Avondeten (19.30u):

1°: Anti-pasta

2°: 2 soorten vlees, bloemkool, pollenta en salade

3°: 3 soorten taart

 

Ontbijt: vanaf 7.30u (typisch Italiaans ontbijt)

Ontbijt met brood,toast, confituur, koffie of thee

 

Kamer met 1 enkel en 1 dubbel bed (alleen) (lakens, dekens en eventuele dekbedden: oud zoals de uitbaters), eigen douche en  toilet (geschikt voor gehandicapten, volledig nieuw, maar gelegen op de eerste verdieping, zonder lift?!!!).

 

Nota: 6 GTA wandelaars.

 

Dag 26 Rifugio Vulpot – Il Trucco (dir)

14.0km

816m

910m

4u45′

Vulpot – Il Trucco (rood)
Vulpot – Cà d’Asti – Rocciamelone – Il Trucco (fijne zwarte lijn)

Hoogteprofiel Vulpot – Il Trucco

Hoogteprofiel Vulpot – Cà d’Asti – Rocciamelone – Cà d’Asti

De weersomstandigheden waren op deze dag niet erg gunstig: koud, regenachtig weer met zeer veel wind. En dus heb ik een klim naar de Cà d’Asti en de Rocciamelone niet overwogen. Bij gunstige weesomstandigheden is de directe aanstijg een absolute aanrader. Uiteindelijk ben ik er de volgende dag toch nog geraakt via een omweg.

Je verlaat de Rifugio Vulpot (GPS2600AB) en loopt langs de linker oever van het meer en rondt het dus in tegenwijzerszin. Je loopt tot aan de buizenbrug over toevoerrivier van het stuwmeer. Je dwarst deze en loopt vervolgens terug in de richting van het meer. Boven een boerderij aan het meer vat je pas de echte klim aan naar de Colle Croce di Ferro (GPS2602AB).

Het pad is goed gemarkeerd en stelt weinig problemen. Op de pas zul je echter tevergeefs naar een kruis zoeken.. een gemetste stenen zuil is alles wat er te vinden is.

Op de pas daal je recht naar beneden af, om zo op het bijna horizontale pad naar de Capanna Soziale Aurelio Ravetto (GPS2603AB) te komen. Deze hut is enkel open van midden juli tot eind augustus open, en daar heb je dus niet veel aan. Gezien de weersomstandigheden ben ik onmiddellijk verder gelopen via het zo goed als horizontale pad dat goed zichtbaar is in de flank. Bij helder weer heb je vanaf de pas en gedurende de volledige tocht een mooi zicht op het dal van Susa.

Je loopt tot op een pasje op de uitloper van de Monte Palon. Kort na dit pasje vind je de splitsing tussen het pad naar de Cà d’Asti en Il Trucco. Het pad naar Cà d’Asti is veel minder ingesleten in het landschap dan het pad naar Il Trucco. Gezien de reeds genoemde minder gunstige weersomstandigheden, daalde ik verder af naar Il Trucco.

Eerst daal je zigzag af. Dan volgt een dalende traverse tot aan een stal met wegwijzer (GPS2606A). Je vindt hier geen enkele aanduiding van de GTA. Je volgt de weg, die eerst naar links gaat, om dan een bocht naar rechts te maken en onderlangs de stal te passeren en zo uit te komen op de weg, die je reeds van ver kan zien in de flank van de kom. Onderweg passeer je nog een wegwijzer aan het begin van een pad naar het dal. Dit negeer je en je volgt het kleine pijltje met GTA en blijft op de weg. Je rondt de kom en aan de overzijde stijgt de weg licht in de richting van een zadel. Eenmaal boven zie je hier een zeer grote stal. Je blijft de berijdbare grindweg volgen, die licht daalt. Je komt aan een kruispunt met een grindweg naar links. Je negeert ook deze afslag en vervolgt op dezelfde weg, tot je de bosrand bereikt.

Hier verlaat je de grindweg naar links (GPS2607A) voor een bosweg, die duidelijk niet door gemotoriseerd verkeer gebruikt wordt. De takken van de bomen langs weerszijden van de weg hangen namelijk vrij laag. Verderop merk je dat wat aanvankelijk een gracht is links van je overgaat in een soort watergoot (Il Trucco). Je daalt verder af en passeert onder een boerderij.

Aan een volgende boerderij/vakantiewoning neem je rechtdoor de meest dalende bosweg (GPS2619AB). In een tweede bocht naar links, gelegen in een wat opener stuk in het bos, dwars je Il Trucco en verlaat je de bosweg via een wat vaag gemarkeerd pad naar links richting Posto Tappa Il Truc (GPS2700).

 

Il Truc (GPS2700):

Wandeltijd zonder rust: 4u45’, met rust: 5u00’

0,5L (mistig en koud).

 

Tel: +39/0122/32963

Katerina Giorsa spreekt goed Duits.

Open: begin juni tot midden september (niet eind september zoals in Rother is vermeld).

www.rifugioiltruc.com        rifugioiltruc@gmail.com

 

H/P in (gemeenschappelijke) kamer: 39€

Karaft  3/4L Rode wijn: 6€

Fles 3/4L Rode wijn: 8€

Pasta ’s middags eerste dag: 5€

 

Avondeten (19.30u):

1°: Anti-pasta (veel)

2°: Pasta (veel)

3°: Dag 1: slavink met groenten, Dag 2: Osse Bucco met tomaten

4°: dessert

 

Ontbijt: vanaf 7.30u (typisch Italiaans ontbijt)

Ontbijt met brood, confituur, honing, koffie of thee

 

3 Kamers waarvan 1 met dubbel bed, 1 met 2 stapelbedden, 1 met 3 stapelbedden, verdere overnachtingsmogelijkheid in een vakantiehuisje met 1 dubbel, 1 stapelbed en één enkel bed. (gemeenschappelijk sanitair, eerste nacht met 4 in een kamer van 6, tweede nacht in een kamer van 4 alleen).

Nota: eerste nacht 6 , tweede nacht 8 GTA wandelaars.

 

Dag 27 Il Trucco – Rocciamelone (H/T)

13.9km

+1333m

-1832m

6u00′

Na een stormachtige nacht is de hemel schoongeveegd. Er staat nog steeds een noordenwind, maar die klim verloopt gelukkig aan de zuidzijde van de Rocciamelone. Katerina Giorsa zal ons vieren met de auto naar de parking net onder de Rifugio Riposa 2205m (GPS2614BB) brengen. Dat verkort de klim zowat 500m, maar er blijven dan nog 1333m.

Het kleinste model Lancia geladen met 5 personen en nog wat dagrugzakken, heeft het lastig op de niet zo effen grindweg. We worden afgezet aan het begin van het pad (GPS2615B) naar de Rocciamelone. Net onder ons (GPS2616B) vertrekt de materiaalkabelbaan naar de Cà d’Asti. We weten dus waar onze eerste halte zich bevindt.

Eerst klimt het pad bijna evenwijdig aan de grindweg richting Rifugio Riposa (GPS2614BB). Dan gaat het recht omhoog, en vervolgens in een paar zigzaggen omhoog. Men probeert je zo veel mogelijk langs et officiële pad te leiden, maar een Italiaan die een direttissimo ziet…

Onderweg kom je maar één officiële direttissimo tegen. Je komt een splitsing (GPS2613B) tegen met een pijltje ‘Kort’ naar links een ‘Lang’ rechtdoor. Ik ben naar links gegaan J, en dat ging probleemloos. Beide paden komen terug samen (GPS2612B) net onder de finale klim naar de Cà d’Asti. Het eerste wat je ziet zijn twee wapperende vlaggen. Vervolgens zie je de kapel. De Cà d’Asti zelf zie je maar op het laatste ogenblik. Dat heeft enerzijds te maken met de ligging van de Cà d’Asti, maar anderzijds ook met de kleur van het gebouw, waardoor het volledig opgaat in het landschap. Net onder de hut komt het rechtstreekse pad vanaf de Rifugio Vulpot samen (GPS2606B) met het pad vanaf of naar Il Trucco. Na precies 1u30’ staan we boven aan de hut (GPS2607B).

We steken eventjes ons hoofd binnen in de hut om onze aanwezigheid te melden, en dan gaan we onmiddellijk verder. Wie eten wil na zijn terugkeer van de Rocciamelone, meldt dat best dan. Het eerste deel van het pad naar de Rocciamelone, is goed zichtbaar in de berghelling. Weet echter dat de echte top van de Rocciamelone niet zichtbaar is vanaf de hut. Je ziet de voortop. Wanneer je aan het einde van het eerste rechte stuk eventjes naar rechts van het pad afgaat (GPS2608B), zie je wel de echte top.

Tot aan de voortop, herkenbaar aan de hoge stenen zuil met kruis (GPS2609B), houdt het pad zelf geen enkele moeilijkheid in. Alleen trap je steeds meer op je adem, zeker als je hier nog geen 4 weken onderweg bent. Vanaf de zuil verloopt het pad in een soort richel, schuin in de flank. In deze richel durf er wel wat sneeuw blijven liggen. Half september was de hoeveelheid niet hinderlijk. Je kon er vlot omheen. Reken er echter niet op dat de sneeuw zacht wordt. Aan het begin van de zomer kan het raadzaam zijn om stijgijzers mee te brengen. Na de lange passage in de richel, ga je naar links en zie je de eerste touwen.

Merk ook de ijspegeltjes aan dit eerst touw, dat werkelijk op een soort pasje onder de top hangt. Die zijn vooral aangebracht met het oog op het krachtig windveld dat hier kan staan. Net boven de top hangen Cirrus wolken. Van Frank de Boosere weten we dat die uit ijskristallen bestaan, maar nu kan ik dit bevestigen, want ik heb die ijskristallen als een soort hagel op mijn kop gehad.

En dan klim je het laatste stukje naar de top en de Madonna del Neve (1u30’ vanaf Cà d’Asti).Wanneer je echt op de top wil staan, aan de oriëntatietafel, en de wind komt uit het noorden, dan is het alsof je de deur van een snelkoelinstallatie opentrekt. Eerst en vooral moet je al opletten, dat je niet omver geblazen wordt. Vervolgens werp je rugzak neer op zoek naar je handschoenen (jawel, ik had die bij), want je handen voelen aan alsof je ze in vloeibaar stikstof gestoken hebt. Nadat ik op een drafje de nodige foto’s getrokken heb, duik ik weer in de luwte van de zuidhelling aan de Bivacco Santa Maria. De Madonna del Neve (sneeuw)… ze heeft haar naam niet gestolen. Gelukkig is men zo vriendelijk geweest om haar met haar rug naar het noorden te keren, zodat ze welwillend neerkijkt op Susa. Achter haar rug bevindt  zich alleen maar een gletsjer. In Oostenrijk lossen ze dit vaak op door een Christus langs beide zijden van het kruis te hangen, zodat Christus niet zijn rug zou keren naar het andere dal… (de gevoeligheden van de symboliek 🙂 ).

In geval van nood is de Bivacco Santa Maria steeds open, maar buiten een hut met 14 bedden is hier totaal niets… zelfs geen water. Wel is er hier een (droog)toilet, met een pijl aangeduid in de flank onder de hut. De kapel is echter alleen maar open op feestdagen.

Na vijf minuten ben ik begonnen aan de afdaling. Ik heb mij rustpauze gehouden aan de stenenzuil met kruis op de voortop, omdat dat de eerste plaats was waar het enigszins aangenaam was (uit de wind). Maar na 10’ hield ik het ook hier voor bekeken en daalde verder af naar de Cà d’Asti (1u15’) voor een spaghetti uit een plastic bord met plastic bestek (7€) en een glas rode wijn uit een plastic beker (1€, 8€/L, niet super) (H/P: 27€ gezien het eten vermoedelijk geen grote luxe). Zoals gezegd is hier geen drinkbaar water, en dus ook geen water voor de afwas. Vandaar dat alles hier wegwerp is. Het drinkwater wordt met de materiaalkabelbaan aangevoerd vanuit het dal. Na nog wat genoten te hebben van de zon en het uitzicht buiten, aan de voorgevel van de Cà d’Asti, ben ik afgedaald naar de parking (1u00’).

Vanaf hier leidt de Rother tracklog via veesporen naar beneden, om op die manier de haarspeldbochten van de weg af te steken. Dat verloopt echte zo moeizaam dat afdalen via de weg mij een betere optie lijkt. Vanaf het kruispunt GPS2617B zie je een boerderij rechts onder je. Je gaat naar rechts en daalt af in die richting tot aan een boerderij/vakantiewoning (GPS2618AB) aan een kruispunt onder deze eerdergenoemde boerderij. Vanaf hier daal je af via een gemarkeerde bosweg tot je in de tweede bocht naar rechts een wegwijzer (GPS2619AB) naar links vindt richting Posto Tappa Il Truc (GPS2700) (45’).

 

Il Truc (GPS2700):

Wandeltijd zonder rust: 6u00’

1,5L (zonnig, maar niet warm).

Voor alle overige informatie, zie hoger.

 

Dag 28 Il Trucco – Meana di Susa

10.5km

+162m

-1335m

3u15′

Il Trucco – Susa (dikke rode lijn)
Susa – Meana di Susa (fijne rode lijn)

Hoogteprofiel Cà d’Asti – Il Trucco (1705m) – Susa

Volgens Katerina Giorsa is (toestand 2012, toekomst?) het pad 558 (directe afdaling naar Susa) op veel plaatsen geblokkeerd door omgevallen bomen. Navragen naar de toestand is dus de boodschap. Ik ben afgedaald via het normale GTA pad.

Je daalt de grindweg af in westelijke richting. In de eerste bocht vind je markeringen van de GTA. Je steekt een aantal haarspeldbochten af van de weg. Op een bepaald ogenblik zie je links een wegwijzer naar de Rocciamelone en Cà d’Asti. Ik vermoed dat je hier het begin vindt van het pad  558. Ik zag hier wel niet onmiddellijk wit/rode markeringen of wegwijzers richting dal.

De enige goede markeringen die je vindt zijn die van de GTA en dus volg je die, en daal je probleemloos af richting dal. Ook hier moet hier opletten voor kleine denappels op het pad, die als kogellagers of Rolling Stones werken onder de zolen van je schoenen. Hoe dieper je daalt, doe meer je geconfronteerd wordt met het geluid van de autosnelweg in het dal. Ook de sokkels van elektriciteitspylonen wijzen je op de kenmerken van onze moderne maatschappij, die in een berglandschap nog eens samengedrukt en daardoor versterkt worden in de dalen. Aan het kerkje van het gehucht Marzano (GPS2702) eindigt de GTA markering. Je daalt af via het asfalt richting San Giuseppe (GPS2703), alwaar je uitkomt op de iets bredere SP209.

Hier ga je naar links en loop je evenwijdig aan de autosnelweg, die hier ingesloten is door geluidsmuren. Onderweg passeer je 2 restaurants en een moderne kerk met als spits op de kerktoren een identiek Mariabeeld als op de top van de Rocciamelone. Na het tweede restaurant (GPS2706), ga je naar rechts (GPS2707) onderlangs de autosnelweg. Op het einde van deze weg (GPS2708) ga je naar rechts richting centrum. Je dwarst een gekanaliseerde stroom en loopt tot aan de parking naast het station. Hier ga je naar links (GPS2709) tot aan het stationsgebouw.

 

Station Susa:

Het station in Susa is een eindstation (GPS2710). Je kan hier dus enkel weg richting Torino. Wie wil terugreizen richting Frankrijk, moet ofwel hier de trein nemen tot het eerste volgende station dat niet op het eindspoor van Susa ligt, namelijk Bussoleno. Hier kan je ook de trein nemen richting Bardonecchia.

Een kaartje richting Bussoleno of Torino koop je in de bar van het station van Susa.

 

Alhier afscheid genomen van 3 andere GTA reizigers.

 

Voor wie nog wat extra tijd heeft, bestaat er een andere mogelijkheid erin om door te lopen richting Meana di Susa. Dit station ligt rechtstreeks op de reeds eerder genoemde internationale spoorlijn Italië – Frankrijk. Hier stopt de trein Torino – Bardonnechia. Voordeel van deze optie is dat je rustig het stadje Susa kan bezoeken en dat je eventueel nog kan overnachten in de Posto Tappa van Meana si Susa, Albergo Bellavista.

Voor het vervolg van de GTA richting Meana di Susa, ga je aan het station van Susa naar rechts. In het parkje aldaar vind je een waterkraan (GPS2711), alwaar je je watervoorraad kan aanvullen. Aan de eerste verkeerslichten (GPS2712), dwars je de rijbaan en loop je richting de brug (GPS2713) over de rivier Dora Riparia. Je dwarst de brug en loopt in dezelfde richting verder tot de rijbaan een flauwe bocht naar links maakt. Je vindt hier rechts een apotheek (GPS2715). Wie haastig is blijft hier rechtdoor lopen richting GPS2723.

Wie iets meer tijd heeft, gaat hier naar rechts. Halfweg de straat vind je Pizzeria Ristorante Italia (De beste pizza in Susa volgens Rother) (GPS2716). Op het einde van de straat vind je een kruidenier (GPS2717). Hier ga je schuin rechts de kathedraal San Giusto  (GPS2718) en de Porta Savoia (GPS2719). Hier ga je rechtdoor, licht bergop. De weg maakt een bocht van 90° rond een parkje. Hogerop vind je eerst de Boog van Augustus (GPS2720) en kort daarna de resten van een aquaduct (GPS2722).

Tussen beiden vind je de toegang tot het kasteel (GPS2721). Na het aquaduct ga je naar links en daal je terug af naar de hoofdstraat (GPS2723). Hier ga je naar rechts tot aan een kruispunt met de SS 24. Neem hier het zebrapad aan de linker kant van de straat en dwars de SS24. Hier (GPS2724) ga je schuin links een klein straatje in (Via Colle Delle Finestre). Vanaf hier vind je terug aanduidingen van de GTA en een wegwijzer naar de Alpe Toglie en Meana di Susa ‘30’. De straat maakt een bocht naar rechts (GPS2725) en op het einde hiervan een bocht naar links (GPS2726) om dan de bebouwing van Susa te verlaten voor een muildierweg omhoog door het bos. Je passeert nog een soort poortgebouw, alwaar je weg rechts ervan neemt. Deze komt uit op een kort stukje asfalt aan een privaat eigendom (GPS2728). Hier ga je naar links omhoog. Het asfalt wordt terug een grindweg. Dan volgt een afdaling en opnieuw een klim naar  een kruispunt met wegwijzers (GPS2729). Hier ga je naar links in de Via Pian Barale. Tegenover de toegangsweg naar het station (GPS2731) vind je de Albergo Bellavista (GPS2730).

 

Albergo Bellavista (GPS2730):

Wandeltijd zonder rust: 3u15’

0,5L (eventuele aanvulling in Susa (GPS2711)).

 

Tel: +39/0122/39162

Via Pian Barale, 6, Torino,

Open: Gans het jaar, maar hoe lang nog als je de leeftijd van de huidige uitbaatster ziet.

 

H/P in kamer: 44€

1/2L Rode wijn: 4€

 

Avondeten (19.30u):

1°: Anti-pasta (veel)

2°: Pasta (goed)

3°: Vlees met aardappelpuree

4°: dessert of fruit

 

Ontbijt: vanaf 7.30u (ruimer Italiaans ontbijt)

Ontbijt met brood, 2 croissants, cornflakes, confituur, honing, fruitsap, koffie of thee

 

Kamer 1 op de derde verdieping met 2 enkele bedden, eigen sanitair op de kamer. Problemen met de algemene reinheid van de kamer. De uitbaatster is dan ook al de 70 gepasseerd. Lawaai van de passerende treinen, die ongeveer op de hoogte van het derde verdiep rijden, ondanks de ligging van de kamer langs de andere zijde van het hotel. Mooi uitzicht op de Rocciamelone.

Nota: terug de enige GTA wandelaars.

Eindconclusie:

Na 4 weken is mijn vakantie op en moet ik terugkeren naar huis. Mijn conditie is optimaal Ik heb zo goed als geen hinder gehad, en maar een klein blaartje op de dag dat ik 2 etappes combineerde omwille van de sluiting van de Albergo degli Amici in San Lorenzo.

Ik heb zowat 33.000 hoogtemeters overwonnen. Uit mijn gesprek met een parkwachter leerde ik dat de 2 regendagen die ik te verduren kreeg, slechts de enige 2 regendagen waren sinds augustus. Omdat ik deels goed geanticipeerd heb op weersveranderingen en ook een dosis geluk gehad heb, heb ik niet moeten afwijken van het voorzien traject omwille van de weersomstandigheden.

Ik raad iedereen het gebruik van een GPS aan in Italië, omdat je nooit zeker bent van de kwaliteit van de markeringen en wegwijzers op het terrein. Het is niet absoluut noodzakelijk, maar het spaart wel tijd, energie en frustratie. Ik ben oud genoeg om het nog te kunnen zonder, maar de technologie bestaat nu eenmaal en dus zie ik niet in waarom je die niet zou gebruiken. Ik loop niet constant op mijn GPS te kijken. Ik gebruik hem enkel als de markeringen op het terrein onvoldoende zijn.

Naast zelfkennis, moet je voor deze tocht een veelheid aan vaardigheden bezitten. Het gaat hier over staptechniek op alle soorten terrein, inclusief plaat, los grind en sneeuw in beperkte mate. Een beetje elementaire klimtechniek kan ook geen kwaad. Bovendien moet je elementaire kennis hebben van meteo en flexibel zijn in je plannen.

Pas je reisplannen aan in functie van het weer, je fysieke conditie en je kunde. Zelfoverschatting leidt tot ongelukken. Ga in de bergen, maar kom vooral terug (levend!).

Een reactie op GTA-Noord

  1. Mir gefaellt Ihr sehr ausfuehrlicher Bericht. Schade, dass Sie nicht bei uns im Albergo Fontana uebernachtet haben. Viel Spass mit GTA Sued! Joerg Klingenfuss

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s